مقاله با موضوع اطلاعات مربوط، مصرف کنندگان، شهرستان رشت

Posted on

فلزی
1
2
صنایع کانی غیر فلزی
7
47
صنایع سلولزی و شیمیایی
4
20
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلین در دسترس نمی باشد. منبع: آمارنامه استان گیلان گزارش وضعیت صنایع روستایی استان گیلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 4 ـ صنایع روستایی دهستان اطاقور
جدول شماره(26 ـ 3 ) وضعیت کارگاههای صنایع روستایی دهستان اطاقور و شاغلین آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلین
فرش و قالی ( دستباف )
12
ـ
صنایع دستی غیر از فرش و قالی
4
5
صنایع غذایی ( شالیکوبی )
9
28
صنایع نساجی
5
53
صنایع فلزی
3
29
صنایع کانی غیرفلزی
2
7
صنایع سلولزی و شیمیایی
7
58
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلین در دسترس نمی باشد. منبع: آمارنامه استان گیلان گزارش وضعیت صنایع روستایی استان گیلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 5 ـ صنایع روستایی دهستان لات و لیل
جدول شماره(27ـ 3) وضعیت کارگاههای صنایع روستایی دهستان لات و لیل و شاغلین آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلین
فرش و قالی ( دستباف )
2
ـ
صنایع دستی غیر از فرش و قالی
19
23
صنایع غذایی ( شالیکوبی )
4
11
صنایع سلولزی و شیمیایی
1
1
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلین در دسترس نمی باشد. منبع: آمارنامه استان گیلان گزارش وضعیت صنایع روستایی استان گیلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 6 ـ صنایع روستایی دهستان دریاسر
جدول شماره(28 ـ 3 ) وضعیت کارگاههای صنایع روستایی دهستان دریاسرو شاغلین آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلین
فرش و قالی ( دستباف )
65
ـ
صنایع دستی غیر از فرش و قالی
10
10
صنایع غذایی ( شالیکوبی )
29
103
صنایع فلزی
9
27
صنایع کانی غیر فلزی
10
29
صنایع سلولزی و شیمیایی
5
18
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلین در دسترس نمی باشد. منبع: آمارنامه استان گیلان گزارش وضعیت صنایع روستایی استان گیلان 1390
3 ـ 3 ـ 2 ـ 7 ـ صنایع روستایی دهستان مریدان
جدول شماره(29 ـ 3) وضعیت کارگاههای صنایع روستایی دهستان مریدان و شاغلین آن
شرح
تعداد کارگاه
تعداد شاغلین
فرش و قالی ( دستباف )
15
ـ
صنایع دستی غیر از فرش و قالی
1
1
صنایع غذایی ( شالیکوبی )
5
18
سایر انواع صنایع غذایی
1
6
صنایع کانی غیر فلزی
1
3
اطلاعات مربوط به تعداد شاغلین در دسترس نمی باشد. منبع: آمارنامه استان گیلان گزارش وضعیت صنایع روستایی استان گیلان 1390
3ـ 3 ـ 3 ـ صنایع دستی
تا پایان سال 1390 تعداد 304 کارگاه صنایع دستی با 314 نفر شاغل تحت پوشش صنایع دستی استان در این شهرستان فعالیت داشته است و فعالیت عمده آنها به شرح زیر می باشد:
جدول شماره (30 ـ 3 ) صنایع دستی
رشته فعالیت
تعداد کارگاه
تعداد شاغلین
گلیم بافی
44
44
قلاب دوزی
33
33
بامبو بافی
19
19
معرق و مینیاتور
33
43
منبع: آمارنامه استان گیلان گزارش وضعیت صنایع روستایی استان گیلان 1390
3 ـ 4 ـ کشاورزی
شهرستان لنگرود از دو قسمت جلگه ای و کوهستانی حدود 10700 هکتار خاک زراعی دارد که معادل 1/5 درصد خاک زراعی استان یا در حدود 25 درصد سطحی است که محدوده جغرافیایی شهرستان را اشغال می کند. شهرستان لنگرود از شمال به دریا و از جنوب به مناطق کوهستانی محدود می شود. هر چند بخشی از محدوده دریایی پوشیده از شنهای ساحلی است ولی این اراضی تا حد امکان به زیر کشت برنج یا درختان بی ثمر برده شده است، قسمت مرتفع نیز در کوهپایه ها به کشت چای و مرکبات اختصاص دارد، دامنه ها تا ارتفاع حدود 1300 متری پوشیده از جنگل است و ارتفاعات بدون درختان جنگلی را مراتع طبیعی اشغال کرده اند. قسمت مرکزی و شمالی شهرستان جلگه ای است. از آنجا که قسمتی از سطح شهرستان زیر حوضه سفیدرود و قسمتی دیگر زیر حوضه ساحلی ( شلمان رود ـ سموس ) قرار گرفته، منابع آب زراعی آن توسط کانال آبرسانی سفیدرود ( شاخه راست سد سنگر) و رودهای شلمان و لنگرود تأمین می شود. در لنگرود بارش باران از نظر میزان ( حدود 1400 تا 1600 میلیمتر در سال ) مناسب به نظر می رسد ولی از نظر زمان بارش مناسب نیست، به همین سبب محصولات صیفی دیم در سالهای خشک دچار خسران می شوند. محدودیت توسعه کشاورزی این شهرستان مربوط به خاک زراعی است. لنگرود شهرستانی است کشاورزی که مهمترین منبع درآمد اهالی آن از بخش کشاورزی تأمین می شود. مهمترین محصولات کشاورزی این شهرستان را برنج، چای، مرکبات و توتستان برای پرورش کرم ابریشم تشکیل می دهند. محصولات دیم شامل حبوبات، سبزی، صیفی و زراعت علوفه است. بر اساس آمارهای سال 1393 زراعت برنج 9100 هکتار از اراضی لنگرود را در اختیار داشته است.
هرچند حدود 4 درصد برنجکاری استان در شهرستان لنگرود انجام می گیرد، ولی با توجه به استعداد اراضی و ضع مناسب آب و هوایی شرق استان و نیز علاقه مندی کشاورزان، کشت برنج می تواند موقعیت بهتری داشته باشد. در لنگرود کشت نوعی صدری بیش از اقلام دیگر مورد توجه کشاورزان است. تعداد 148 کارخانه کوچک و بزرگ، که برخی از آنها دارای تجهیزات پیشرفته هستند، کار تبدیلی شالی به برنج را انجام می دهند. بدین ترتیب به نسبت هر 61 هکتار اراضی برنجکاری شهرستان، یک کارخانه وجود دارد. حال آن که در شهرستانهای غرب و شمال استان برای هر 150 هکتار یک کارخانه فعالیت می کند. با توجه به همین مورد هر سال مقادیر قابل توجهی شالی از نقاط دیگر به شهرستان لنگرود حمل می شود و برنج حاصل از آن به نام برنج لنگرود در اختیار علاقه مندان قرار می گیرد. در لنگرود نوع مرغوبی از پیاز به عمل می آید که عبارت است از پیازهای گرد و نسبتاً کوچک با رنگ زرد طلایی که یکدست به هم متصل هستند. این نوع پیاز طالبان بسیار دارد و مصرف کنندگان بر این اعتقادند که برای سرخ کردن آن روغن کمتری مصرف می شود. در سال 1393 لنگرود 184 هکتار از اراضی را زیر کشت پیاز و 175 هکتار زیر کشت سیر داشته است. انواع سبزی و صیفی نیز در لنگرود کشت می شود و در روزهای بازار، مستقیماً توسط تولیدکنندگان مرد و زن روستایی در میدان و بازار در مرکز شهر به فروش می رسد. با توجه به افزایش قیمت برنج، سطح زیر کشت انواع محصولات زراعی به نفع برنج رو به کاهش بوده و شهرستان به طرف تک محصولی سوق داده می شود. حمایت از سایر محصولات می تواند در این مورد چاره ساز باشد. در شهرستان لنگرود بیش از 1120 هکتار از اراضی توسط مرکبات اشغال شده است که بیشترین سهم به پرتغال اختصاص دارد. اراضی چایکاری گاه با نارنجستانها مخلوط شده است؛ هر چند این امر مورد تأیید کارشناسان نمی باشد ولی کشاورزان اعنقاد دارند که چای در سایه مرکبات محصول بیشتر و بهتری می دهد. حدود 6040 هکتار از باغهای چای استان به شهرستان لنگرود تعلق دارد که 800 هکتار آن آبی، 150 هکتار به صورت نهال و بقیه به صورت دیم است، ولی با توجه به این که در اثر آبیاری، محصول بیشتر و با کیفیت بهتر حاصل می شود چایکاران هر ساله به سطح چایکاریهای آبی می افزایند و از تسهیلاتی که اداره کل چای در این زمینه فراهم نموده استفاده می نمایند.
شهرستان لنگرود یکی از مناطق مهم پرورش کرم ابریشم به شمار می آید درختان توت اصلاح شده یا بومی، با انبوهی زیاد در محوطه های غرس می شوند و تلمبارهای متعدد در نقاط مختلف، به خصوص در مناطق جلگه ای، پراکنده است. فروش نهالهای توت که بیشتر از کشت بذر حاصل شده، یکی از منابع درآمد روستاییان را تشکیل می دهد. از نظر داد و ستد پیله کرم ابریشم و ابرشم شهرستان لنگرود بعد از آستانه اشرفیه در مقام دوم قرار دارد. هنوز کارگاههای ابریشم کشی در این شهرستان دایر است و بافت چادر شب و پارچه های ابریشمین در روستاها معمول می باشد. کشت علوفه برای دام و طیور، چه در مناطق جلگه ای و چه در مناطق کوهستانی، دارای جایگاه مناسبی است. جمعیت زیاد، محدودیت اراضی، زود کاشت بودن برنج در این منطقه باعث شده است که شالیکاران زن پس از اتمام کار شالیزارهای خود به دیگر مناطق استان و به خصوص شهرستان رشت سفر کرده و به کار در شالیزارها مشغول شوند.
3 ـ 4 ـ 1 ـ کشاورزی دهستان چاف
دهستان چاف به مرکزیت روستای چاف در حاشیه دریای خزر قرار دارد. اراضی پست ساحلی موقعیت مناسبی جهت کشت برنج در این ناحیه فراهم ساخته است؛ ولی در بعضی از نقاط به علت زهدار بودن اراضی، مشکلاتی برای زراعت برنج فراهم می شود. بیشترین سطح زیر کشت برنج شهرستان به این دهستان تعلق دارد. بطوری که سطح مذبور به 28 درصد برنجکاری شهرستان می رسد. خاک اراضی ساحلی سبک بوده جهت کشت هندوانه مناسب است؛ به همین سبب 124 هکتار از اراضی به کشت هندوانه اختصاص داده شده که محصول آن بالغ بر 2200 تن است. سبزیها و صیفی نیز جایگاه مناسبی دارند؛ انواع پیاز، سیب زمینی، سیر، گوجه فرنگی و بادمجان و سبزیهای برگی و غده ای در سطوح مختلف حدود 135 هکتار از خاک زراعی را پوشش می دهند، که بیشترین سهم مربوط به سیر و پیاز است، باقلا و لوبیا در سطحی برابر با 50 هکتار کشت می شوند، اراضی پست و آبگیر این دهستان برای فعالیت باغداری مناسب نسیت. درختان توت بیش از 864 هکتار از اراضی دهستان را اشغال کرده اند.
3 ـ 4 ـ 1 ـ 1 ـ کشاورزی دهستان دیوشل
دهستان دیوشل، که در مرز شهرستان لاهیجان قرار دارد، از دو بخش جلگه ای و کوهپایه ای تشکیل شده است. مهمترین محصول کشاورزی آن برنج است که سطحی معادل 1428 هکتار از اراضی را به خود اختصاص داده و میزان تولید سالانه آن حدود 5200 تن برنج است. از حبوبات باقلا ( پاچ باقلا ) در 24 هکتار و لوبیا در 20 هکتار کشت می شوند؛ نخود در سطحی کوچک مجموعاً 1 هکتار از اراضی را اشغال کرده است. سبزی و صیفی شامل پیاز، سیب زمینی، سیر، بادمجان، گوجه فرنگی و به خصوص سبزیهای برگی قریب به 100 هکتار را پوشش می دهند. شبدر نیز در اراضی شالیکاری حدود 9 هکتار را اشغال می کند. کمبود خاک زراعی توسعه کشاورزی را در این منطقه با محدودیت روبه رو می سازد زیرا در این دهستان قسمتی از خاک زراعی در مناطق کوهپایه قرار گرفته است. کشت مرکبات و چای در دیوشل نسبت به سایر دهستانهای بخش مرکزی رونق بیشتری دارد. پرتغال حدود 75 هکتار و چای کمی بیش از 1000 هکتار از اراضی این منطقه را اشغال کرده اند.
3 ـ 4 ـ 1 ـ 2 ـ کشاورزی دهستان گل سفید
دهستان گل سفید در قسمت جلگه ای شهرستان واقع شده است. محصول عمده زراعی آن برنج است که سطحی معادل 2059 هکتار را پوشش داده و مجموعاً 7520 تن محصول شالی تولید می نماید. برنج شهرستان لنگرود مرغوبیت خاصی برخوردار است. کشت انواع حبوبات، به خصوص لوبیا ( پاچ باقلا ) در این دهستان معمول است. سبزی و صیفی حدود 100 هکتار از زمینهای کشاورزی را به خود اختصاص داده اند که در میان آنها جایگاه پیاز و سیر از اهمیت بیشتری برخوردار است. کشت هندوانه در این دهستان بیش از 100 هکتار از اراضی را اشغال می کند. در حدود 100 هکتار از زمینهای زراعی این دهستان به فعالیتهای باغداری اختصاص داردکه سهم عمده مربوط به توتستانها جهت پرورش کرم ابریشم است. سطح توتسنانهای این دهستان حدود 880 هکتار است که بخشی از آن در سالهای اخیر احداث شده است.جلگه ای بودن منطقه موجب شده است که چایکاری و کشت مرکبات نسبت به مناطق کوهپایه از اهمیت کمتری برخوردار باشد. مرکبات از انواع پرتغال، نارنج و لیمو شیرین حدود 50 هکتار از اراضی را اشغال کرده اند. چای 20 هکتار در اختیار دارد ولی با آن که از آب کافی بهره می برد محصول تولیدی مرغوبیت مناطق کوهپایه را ندارد.
3 ـ 4ـ 1 ـ 3 ـ کشاورزی دهستان اطاقور
دهستان اطاقور در قسمت کوهستانی و کوهپایه ای شهرستان قرار دارد و به دلیل شرایط مناسب آب و هوای کوهستانی و میزان بارندگی مناسب عمده محصول کشاورزی آن چای تشکیل می

  دانلود پایان نامه دربارهبود.همان، مدارهای، می‎شد.، کمیتهایی

دیدگاهتان را بنویسید