منبع پایان نامه درباره اعتیاد به اینترنت

دانلود پایان نامه

نیکورزی سهم مثبت بیشتری به عهده میگیرد. در مقابل رویدادهای ناراحتکننده، یک شخص رشد یافته از کوره در نمیرود و با گذشتن از موانع و آسان گرفتن مشکلات بهترین دستیار کمککننده خویش میباشد (وایتزمن، 1991).
ابعاد رشد اجتماعی
رشد و تکامل انسان از نظر رشد اجتماعی، عاطفی، شناختی و جسمانی دارای ویژگیهایی است که میتواند فرد را از نظر سلامت روانی آسیبپذیر سازد (شفیعآبادی، 1387). انسان موجودی است اجتماعی و با دیگر همنوعان خود در جامعه رابطه برقرار میکند و ارتباط با دیگر اعضای جامعه برای وی مشکلاتی را به همراه میآورد (وکیلیان، 1387). اجتماعی شدن افراد به معنای همسانی و همخوانی آنها با قواعد، ارزشها و نگرشهای گروهی و اجتماعی است. در این فرآیند افراد مهارتها، دانشها و شیوه های سازگاری را میآموزند و امکان روابط متقابل را در یک فعل و انفعال مستمر به دست میآورند (اخوان تفتی و موسوی، 1386). رشد اجتماعی مهمترین جنبه وجود هر شخص است. چون فرض بر این است که افراد بدون رشد اجتماعی و داشتن مهارتهای لازم قادر نیستند در تعامل اجتماعی با سایرین وظایف خود را انجام دهند. کسانی که در زمینه رشد اجتماعی به شکوفایی رسیدهاند، به سطحی از مهارت در روابط اجتماعی دست یافتهاند که میتوانند با مردم به راحتی زندگی سازگارانهای داشته باشند (ماسن، کانجر، کیگان، هوستون؛ ترجمه یاسایی، 1390).
انسان درون اجتماع زندگی میکند و لاجرم رفتارهایی که از او سر میزند، بخشی از آنها در ارتباط با تعاملات اجتماعی است و یا به نحوی از طرف عوامل اجتماعی تحت تأثیر قرار میگیرد. به طوری که رفتار یک فرد در تنهایی متفاوت از رفتاری خواهد بود که در مجمع از خود نشان میدهد. رفتار اجتماعی یعنی هر رفتار که متضمن کنش متقابل دو یا چند انسان باشد. انسان به عنوان یک موجود اجتماعی از همان بدو تولد گرایشات اجتماعی از خود نشان میدهد. نیاز به کسب حمایت و امنیت انحراف مراقبین شاید اولین نشانه های نیازمندی فرد به عوامل بیرونی است. لبخند اجتماعی را که در حدود ماه های اول زندگی در نوزاد دیده میشود، به عنوان اولین ارتباطات او با محیط اجتماعی خویش میدانند. این لبخند در تمامی نوزادان دیده میشود که به نظر میرسد، کارکرد عمده آن جلب توجه اطرافیان و برقراری یک نوع ارتباط ساده با اجتماع است. شروع زودرس چنین رفتارهایی حاکی از اهمیت روابط و رفتارهای اجتماعی برای فرد است. هرچند این گونه رفتارها مختص انسان نبوده و در اغلب حیوانات نیز دیده میشود. نیاز به دوست داشته شدن، نیاز به حمایت، نیاز به کسب امنیت و نیاز به پیوندجویی از نیازهای اساسی انسان هستند که مازلو آنها را در سلسلهمراتب نیازهای خود قرار داده است و به اهمیت آنها در خودشکوفایی فرد تأکید کرده است. روشن است در یک سوی این نیازها فرد و در سوی دیگر آن اجتماع قرار دارد. ارضاء این نیازها در ارتباط فرد با جامعه میسر خواهد بود (ماسن، کانجر، کیگان، هوستون؛ ترجمه یاسایی، 1390).
ظهور و بروز رفتار اجتماعی شاید به همان ماه های اولیه زندگی نوزاد برمیگردد. زمانی که نوزاد لبخند اجتماعیاش را ظاهر میسازد و به این طریق هر چند به شیوهای ساده رابطه خود را با افراد خود برقرار میکند. تعامل نوزاد با محیط تداوم پیدا میکند. هرچند در آغاز افرادی که به عنوان اجتماع برای نوزاد شناخته میشوند، خیلی محدود بوده و اغلب شامل پدر و مادر و نزدیکان او میشود. اما به تدریج این روابط گستردهتر شده و به افراد بیشتری عمومیت پیدا میکند. به طوری که در سنین خاصی کمکم توجه فرد عمدتاً معطوف به افرادی به غیر از افراد نزدیک خانواده او میشود. در حدود 4-5 سالگی کودک توجه خاصی به همسالان خود پیدا میکند و علاقمند ارتباط بیشتری با آنهاست و شاید مدتهای زیاد علاقمند باشد وقت خود را با آنها بگذراند. این روند نیز به تدریج گستردهتر میشود و در سالهای اولیه دبستان با علاقمندی بیشتری به برقراری روابط اجتماعی ظهور پیدا میکند. رفتارای اجتماعی در این دوران عمدتاً از طریق بازی با همسالان نمود پیدا میکند. کودک با برقراری تعاملات جدید با گروه های جدید همسالان رفتارهای جدید را میآموزد و در موارد زیادی آنها را در رفتارهای اجتماعی خود منعکس میسازد. در سن نوجوانی گرایش فرد به گروه های اجتماعی بیشتر و بیشتر میشود، به طوری که این دوران با این ویژگی اساسی مشخص میشود که فرد علاقه شدیدی به برقراری روابط اجتماعی از خود نشان میدهد.به عضویت گروه های مختلف درمیآید و در تعامل با این گروه ها رفتارهای اجتماعی خود را شکل میدهند. در سنین بعدی رفتارهای اجتماعی پختهتر شدهاند. فرد با انتخاب شغل، ادامه تحصیل و انتخاب همسر رفتارهای گستردهتر اجتماعی پیدا میکند. نقش اجتماعی در این دوران مشخص شدهاند و فرد رفتارهای خود را بر اساس نقش خود در اجتماع و هویتی که به دست آورده تنظیم میکند. رفتار اجتماعی را میتوان به دو نوع بسیار گستردهتر تقسیمبندی کرد: رفتار جامعهپسند و رفتار جامعهستیز. رفتار جامعهپسند آن دسته از رفتارهایی را شامل میشود که مورد قبول جامعه بوده، با قوانین و هنجارهای جامعه مطابقت دارد. این نوع از رفتارها سازنده و در جهت پیشبرد اهداف یک گروه یا اجتماع هستند. مثل نوع دوستی، از سوی دیگر رفتار جامعهستیز رفتارهایی منفی هستند که با قوانین و معیارهای جامعه مطابقت ندارند. مورد قبول افراد جامعه نیستند و اغلب پیامدهای منفی اجتماعی را برای فردی که مرتکب این رفتارها میشوند به همراه دارند. این دسته از رفتارها مخرب بوده و مانع پیشبرد اهداف گروه یا اجتماع هستند که فرد در آن قرار دارد. تعیین این که کدام رفتار جامعهپسند و کدام جامعهستیز محسوب میشود، برحسب منابع متعددی صورت میگیرد. دو منبع معتبر برای این بررسی قوانین رسمی در جامعه است و دیگر هنجارهای عرفی و فرهنگی آن جامعه. هر کدام از این منابع میتوانند منبع تعیینکننده برای جامعهپسند یا جامعهستیز بودن یک رفتار اجتماعی باشند. هر چند در اکثر موارد بین این دو منبع هماهنگی وجود دارد، ولی در مواردی نیز ناهمخوانیهایی بین آنها دیده میشود. ما همگی این واقعیت را قبول داریم که زندگی انسان از روز اول در میان افراد دیگر آغاز شده و از همان ابتدا حیات با آنها رابطه برقرار میکند و همین ارتباط، تغییراتی را در رفتار او به وجود آورده و با پیشرفت تمدن و فرهنگ، مسئولیت اجتماعی افراد افزایش مییابد. اگرچه در گذشته انزوا و گوشهنشینی به یک ارتباط محدود و کموسعت، برای افراد ممکن بود، امروز دیگر امکان ندارد و هر لحظه احتیاج است که فرد دامنه ارتباط خود را با همنوعان خود گسترش دهد و این نیز جز از طریق پذیرش مسئولیت به اندازه توانایی، ممکن نخواهد بود. رسیدن به سن دبستانی برای کودک به منزله ورود به یک دنیای جدید گسترده و دستیابی به یک شبکه ارتباطات اجتماعی است. رشد کودک از جهات مختلف جسمانی، ذهنی و روانی با عوامل گوناگونی مانند خانه، مدرسه، همسایگی، گروه همسالان و اجتماع، تعادل و تأثیرپذیری متقابل دارد که این امر به پیشرفت و تکامل کودک میانجامد. موفقیت در این دوره مستلزم آگاهی کودک از شوق و شعفی است که از انجام یک کار خوب و صحیح در او پدید میآید. او از این که میتواند کار خاصی را (مانند انجام تکالیف درسی، ورزشی، خواندن، نوشتن و هنر) با سعی و تلاش و جدّیت انجام دهد، احساس ارزشمندی و خودکفایی میکند. چنان چه این احساس سعی و کوشش در این دوره نتواند به حد کافی رشد کند، برای کودک بسیار زیانآور است و احساس حقارت و کهتری در او پدید میآید. در این دوره کودک با مسائل گوناگونی از جمله رشد مهارتهای مختلف (مانند رعایت نوبت و قانون در بازی) در زمینه های گوناگون، یادگیری روش های ارتباط اجتماعی با همسالان، همانندسازی و ارتباط با بزرگسالانی غیر از والدین در مدرسه، افزایش خودمختاری و استقلال، رشد وجدان و معیارهای اخلاقی مواجه میگردد و آنها را تجربه میکند (ماسن، کانجر، کیگان، هوستون؛ ترجمه یاسایی، 1390).

رشد اجتماعی کودک انسان مثل سایر جنبههای رشدی او به تدریج گسترش مییابد و تقریباً همه فعالیتهای او تحت تأثیر اطرافیانش قرار میگیرند. همان قدر که کودک در جنبههای حرکتی و استعدادهای هوشی به تکامل میرسد، تکامل اجتماعی وی نیز صورت میپذیرد و استقلال او بیشتر میشود، میتواند راهنمای خود باشد و ایفای نقشهای اجتماعی مختلفی را به عهده گیرد. به عنوان یک عضو در خانواده، مدرسه، بازی و سایر فعالیتهای گروهی شرکت میکند. رشد و تکامل اجتماعی یک تعداد تغییرات در رفتار کودک را شامل میشود که عبارتند از این که:
1) او یاد میگیرد که در گروههایی که عمل و تأثیر متقابل پیچیدهای دارند شرکت کند.
2) تماسها و روابط اجتماعی خود را از مادر به سایر افراد خانواده و دوستان و گروه ها توسعه میدهد.
3) به محرکهای اجتماعی بیشتر پاسخ میدهد.
4) شناخت و تشخیص گستردهای درباره نقش خود در روابط شخصی با خانواده و گروه های بازی و کار و سایر گروه ها به دست میآورد.
5) سرانجام، میتواند مسئولیتهای زیادی به عهده گیرد و دیگران را مراعات کند و دوستشان بدارد. البته ماهیت وجود مشارکت اجتماعی کودک بیشتر تحت تأثیر تجربه پیشین او با پاداشها و کیفرها در مقابل واکنشها قرار میگیرد (گانس، 1950).
رفتار اجتماعی فرزندانی که از لحاظ فعالیت اجتماعی در خانواده محدود بودهاند، رشد و تکامل اجتماعی به مراتب کمتر از آنهایی بوده که شرایط مناسبتر و آزادی بیشتر داشتهاند. محرومیت کودک از رشد و تکامل باعث میشود که او با مردم کمتر تماس بگیرد، به زندگی اجتماعی بیعلاقگی نشان دهد، قدرت ابتکارش ضعیف شود و در طرح نقشه زندگی برای آینده ناتوان جلوه کند. رشد اجتماعی فرد، چه از حیث نوع رفتار اجتماعی و چه از حیث نوع معاشرانی که برای خود انتخاب میکند، فرآیندی منظم و پیوسته است. افراد در طی این فرآیند، در سنین مشخص، مراحل مشخص و یکسانی را پشت سر میگذارند. برای مثال، کودکان در سن مشخصی از بیگانگان خجالت میکشند، در سنی دیگر تمایل شدیدی به آمیزش با کودکان دیگر نشان میدهند و در مرحلهای دیگر از زندگی علاقه خاصی به معاشرت با جنس مخالف دارند (احدی و بنیجمال، 1388).

 

  منابع مقاله درمورد یافته های پژوهش-دانلود متن کامل

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

پیشینه پژوهش
تحقیقات داخلی
در تحقیقی ، تحت عنوان «بررسی نظرات کودکان و نوجوانان درباره استفاده از اینترنت و میزان و نوع استفاده از این رسانه» در اوایل سال 1393، بر روی 887 نفر از کودکان و نوجوانان 10 تا 30 سال صورت گرفته است. نتایج بررسی حاکی از آن است که در مجموع 42 درصد از پاسخگویان از اینترنت استفاده میکنند که 87 درصد در منزل و 13 درصد در محل کار، کتابخانهها، مراکز تحقیقاتی، دانشگاهها و کافی نتها میباشد. این نتایج بیانگر رشد 12 درصدی در میزان استفاده از اینترنت، نسبت به تحقیقات گذشته، در میان این گروه سنی میباشد. همچنین این تحقیقات نشان داد که کودکان و نوجوانان بیشتر از سایتهای تفریحی و سرگرمی (76 درصد) استفاده میکنند و میزان استفاده از سایتهای علمی و تحقیقاتی (19 درصد) میباشد (رسولی، 1393).
در پروژه تحقیقی دیگر که مرکز تحقیقات صدا و سیما در زمستان 1393 تحت عنوان «الگوی کلی مصرف اینترنتی در 30 شهر کشور» و بر روی 13933 فرد بالای 10 سال انجام داده است. نتایج زیر بهدست آمد. 5/74 درصد از پاسخگویان اصلاً از اینترنت استفاده نمیکنند، 8/6 درصد به ندرت استفاده میکنند و تنها 8/18 درصد استفاده کنندگان دائمی هستند. دسترسی نداشتن به اینترنت عمدهترین دلیل کسانی است که اصلاً کاربر اینترنت نیستند. از نظر ویژگیهای جمعیتی، مردان بیش از زنان و مجردان بیش از متاهلین به نحوی از اینترنت استفاده میکنند، با افزایش سن بر غیر استفاده کنندگان افزوده میشود. درصد استفاده کنندگان «هر روزه» از اینترنت در بین جوانان 15 تا 22 سال بیش از سایرین است و با افزایش تحصیلات از درصد غیر استفاده کنندگان کاسته میشود. درصد استفاده «هر روزه» از اینترنت در بین پاسخگویان با تحصیلات عالی بیش از سایرین است و میزان استفاده از اینترنت در شهر کیش بیش از سایر شهرهاست. پس از آن شهرهای تهران و بوشهر قرار دارند. در مقابل اردبیل، زاهدان و سنندج از شهرهایی هستند که استفاده از اینترنت در آنها کمتر از سایر شهرهاست. استفاده کنندگان از اینترنت بیش از همه در منزل از اینترنت استفاده میکنند پس از آن در کافی نت و محل کار با اختلاف قابل توجهی در رتبه های بعدی قرار دارد. محل تحصیل از سوی تعدادی کمتری از پاسخگویان بهعنوان محل استفاده از اینترنت نام برده شده است (معیدفر، 1393).
آزادی (1393) مطالعهای انجام داد با عنوان «بررسی سلامت روانی 2398 دانش آموز شهر کاشان» به این نتیجه رسید که 14 درصد دانش آموز پسر و 8 درصد دانش آموز دختر از افسردگی رنج میبرند. اختلالات به ترتیب افسردگی اساسی 7/8%، اختلال انطباقی با خلق افسرده 7/6%، اختلال کج خلقی 9/5%، اختلال اضطرابی منتشر 7/4% و افسردگی مضاعف 4/3% بودند. میزان اختلال در دانش آموزان پسر 6/20% و در دانش آموزان دختر 3/21% گزارش شد. 8/58 درصد از استفاده کنندگان اینترنت از سایت های سرگرمی استفاده میکنند. پسران بیشتر از دختران از اینترنت استفاده میکنند. استفاده از ایمیل در گروه سنی 15 تا 18 سال بیشتر از سایر گروههاست. (به نقل از رسولی، 1393).
نتایج پژوهش اسدی (1382) روی کودکان 11-8 ساله شهرستان کرج نشان داد که بین افسردگی و کنارهگیری اجتماعی کودکان معتاد به اینترنت و افرادی که به اینترنت اعتیاد ندارند از نظر آماری تفاوت وجود دارد.
در تحقیقی که توسط هنرپروران (1383؛ به نقل از رشید، 1387) در شهر شیراز بر روی پسران استفادهکننده از اینترنت انجام شد نشان داد که بیشترین میزان استفاده کاربران از اینترنت به ترتیب 72% بازی های رایانه ای ، 18% ایمیل و 10% اطلاعات علمی بود. اعتیاد به اینترنت و حضور مداوم در گفتگوهای اینترنتی سبب افزایش نوسانات خلقی، سخن نگفتن با دیگران و افسردگی و قطع روابط اجتماعی میشود، به طوری که فرد برای ارضای خود ساعتهای متوالی بدون وقفه روی خط باقی میماند.
رمضانی (1393) در پژوهش خود بر دانشآموزان مدارس دولتی تهران به این نتیجه رسیده است که بین میزان استفاده از اینترنت و تأثیر آن بر روند آموزش همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد بهطوری که دانشآموزان دارای امکانات اینترنتی از پیشرفت تحصیلی بیشتری برخوردارند.
وحدانی (1383) رابطه بین اعتیاد به اینترنت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان را مورد بررسی قرار داد. این تحقیق نشان داد که بین مؤلفه های سازگاری اجتماعی (مهارتهای اجتماعی، همدلی، خودآگاهی، خودکنترلی و هوشیاری اجتماعی) و اعتیاد به اینترنت رابطه معنادار وجود دارد.
در تحقیق دیگری توسط نادمی (1384) پیامدهای اجتماعی- روانی اینترنت بر روی کودکان و نوجوانان انجام شد، نتیجه زیر به دست آمد:
هرچه میزان اعتیاد به اینترنت در کودکان و نوجوانان بیشتر باشد، احساس تنهایی، غم، اضطراب در روابط اجتماعی و ضعف اعتماد به نفس در آنها بیشتر است.
در سال 1385 تحقیقی با عنوان «بررسی رابطه بین اعتیاد به اینترنت و سلامت روان بر اساس تست SCL-90-R در مراجعین به کافینتهای شهر مشهد در شش ماهه دوم سال 1384» توسط پوررمضان انجام گرفته است. این پژوهش یک مطالعه توصیفی مقطعی بود. در آن از:
1) پرسشنامه اختلال اعتیاد به اینترنت یانگ، 2) نشانه های بیماری 90 تجدیدنظر شده ، نمونه مورد مطالعه 100 نفر (82 پسر و 18 دختر) بوده است که توسط روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای خوشهای انتخاب شدند. نتایج حاکی از آن است که بین شرکتکنندگان 47 درصد اعتیاد به اینترنت داشتند، بین اختلال اعتیاد به اینترنت و تمام مقیاسهای بالینی SCL-90-R (جسمانیسازی، وسواس، اجبار، حساسیت در روابط بینفردی، افسردگی، اضطراب، حالات پارانوئیدی، خصومت و پرخاشگری و حالات سایکوتیک) ارتباط معناداری (p0.001) وجود دارد که نمایانگر این است که شیوع اختلالات روانپزشکی در معتادان به اینترنت بالاتر از جمعیت عادی است.
میرحسینی در سال 84 (به

  نمونه پایان نامه :نیازهای روانی

این نوشته در پایان نامه های روانشناسی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید