پایان نامه مدلسازی سرطان:-هایپرترمیای محلی خارجی

92
ژانویه 30, 2019 0 Comment

هایپرترمیای محلی خارجی

هایپرترمیای محلی خارجی برای درمان تومورهایی که زیر پوست قرار دارند به کار می رود. به دلیل دسترسی آسان به تومور، امکان حرارت دهی لازم در این روش وجود دارد. گرما معمولا با استفاده از تولید انرژی با فرکانس بالا که از یک منبع خارجی تولید شده است، ایجاد می شود. تکنیک های الکترومغناطیسی معمولا برای تومورهای سطحی با عمق کمتر از 4 سانتی متر از جمله عود دیواره قفسه سینه وسرطان سینه استفاده می شود، در حالی که امواج اولتراسوند برای تومورهای عمیق تر، تا حدود 6 سانتی متر مفید هستند.

 

 

1-5-3- هایپرترمیای محلی درون مجرایی[1]

 

هایپرترمیای درون مجرایی محلی برای درمان تومور در داخل یا نزدیک حفره های بدن استفاده می شود. آنتن درون مجرایی در دهانه های طبیعی ارگانهای توخالی قرار داده می شود. این موارد شامل اعضای ریوی (نای)، زنان (دهانه رحم، رحم و واژن)، ادراری- تناسلی (پروستات، مثانه) و دستگاه گوارش (مری) می باشد. با این روش، حرارت بسیار موضعی توسط قرار دادن الکترود اندوتراکت[2]  به مجراهایی از بدن انسان به منظورتامین انرژی و حرارت درآن منطقه به طور مستقیم میسر می باشد. این نوع از درمان حرارتی برای رسیدن به دمای بالاتر از 45°C جهت از بین بردن تومور استفاده می شود.

1-5-4- هایپرترمیای محلی بینابینی

 

هایپرترمیای محلی بینابینی برای درمان تومورهای عمیق داخل بدن، مانند تومورهای مغزی استفاده می شود. این تکنیک اجازه می دهد تا تومور به دماهای بالاتری نسبت به روش های خارجی برسد. تحت بیهوشی، پروب یا سوزن به داخل تومور فرستاده می شود. برای اینکه مطمئن شویم پروب به درستی در داخل تومور قرار گرفته است، از روشهای تصویربرداری مانند سونوگرافی می­توان بهره برد. این نوع از درمان حرارتی برای رسیدن به درجه حرارت بالاتر از °C 45 به منظور از بین بردن تومور استفاده می شود.

 

 

1-5-5- هایپرترمیای منطقه ای

 

از هایپرترمیای منطقه ای برای گرم کردن حجم نسبتا زیادی از بدن مانند قفسه سینه یا لگن استفاده می شود که محل گرمادهی شامل بافت سرطانی و همچنین بافت سالم اطراف آن می­باشد. در این روش سعی می شود تا آنجا که ممکن است، دمای بقیه ی قسمتهای بدن، نزدیک به دمای طبیعی نگه داشته شود. برای گرم کردن مناطق وسیعی از بافت روشهای مختلفی می­توان استفاده نمود. این تکنیک برای گرم کردن یک منطقه ی بزرگ و معمولا با دمایی در حدود °C 42-39 در سراسر تومور و مناطق اطراف آن در نظر گرفته شده و مقدار نفوذ انرژی توسط بافت سالم محدود می شود. روش های بافت های عمیق برای درمان سرطان در داخل بدن مانند گردن رحم یا سرطان مثانه استفاده می شود. برای این منظور دستگاه های خارجی در اطراف حفره بدن و یا ارگانی که می خواهیم آن را درمان کنیم، قرار می دهیم و انرژی مایکروویو یا موج رادیویی برای بالا بردن درجه حرارت درمنطقه متمرکز می شود.

 

 

1-5-6- گرمایش عمیق منطقه ای

 

گرمایش عمیق منطقه ای معمولا با ترکیب چند عملگر انجام می شود. به عنوان مثال عملگری که به تازگی توسعه یافته، هایپرکلار[3] نامیده می شود که شامل مجموعه ای از 12 آنتن RF بوده که گرما را بر روی جسم مورد نظر متمرکز می کند، در حالی که حرارت بافت های مجاور را به حداقل می رساند (پائولایدس[4] و همکاران، 2007). هایپرکلار برای گرمایش عمیق سر و گردن طراحی شده است. در این روش رگ­هایی که در بافت قرار دارند از ظرفیت خنک کنندگی بالایی برخوردارند که در ثابت نگه داشتن دمای بدن نقش عمده ای دارند.

[1] endocavity

[2] endotract

[3] HYPERcollar

[4] Paulides

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

مدل سازی درمان سرطان به روش هایپرترمیای نانو سیال مغناطیسی در تومورهای سه بعدی