سامانه پژوهشی – رابطه ریسک و بازده(سیستماتیک و فوق العاده)سهام با مدت تصدی هیات مدیره …

۲- ریسک فوق العاده ، که به برخی از سهام ها و یا بر گروه کوچکی از سهام تاثیر می گذارد . ریسک سیستماتیک در معادله در همه سهام ها وجود داشته و مشترک است و شامل فاکتورهایی از قبیل : نرخ بهره، تورم ، تولید ناخالص داخلی و… می باشد(رضایی و حیدرزاده ،۱۳۹۲).
معمولا از مدل های متفاوتی جهت محاسبه بازده مورد انتظار سهم استفاده شده است . محققان مالی و سرمایه گذاری برای شرایط خاص ، مدل های خاصی را توصیه کرده اند . در اکثر تحقیقات مربوط به واکنش بیش از اندازه و یا کم تر از حد مورد انتظار از مدل بازار استفاده شده است . به عنوان مثال )کلر و توماس ، ۱۹۹۵ ؛ کرایزنوسکی و زنگ ، ۱۹۹۲) از مدل بازار استفاده کرده اند . در این پژوهش نیز از مدل بازار استفاده شده است .
۲-۹ پیشینه تحقیق
ابتدا به ذکر برخی تحقیقات خارجی صورت گرفته شده در این حوزه پرداخته و سپس تحقیقات مرتبط داخلی ارائه می گرد.
۲-۹-۱ تحقیقات خارجی
ال مک لیلند و هم پژوهان [۱۵] (۲۰۱۲) به بررسی افق حرفه ای و دوره تصدی هیات مدیره بر روی عملکرد آینده شرکت با نمونه ای مشتمل بر ۵۰۰ شرکت ، از شرکت های مستقر در ایالات متحده آمریکا پرداختند .آن ها معتقدند که هیات مدیره با مدت تصدی کوتاه مدت ، استراتژی ریسک گریزی را استفاده خواهد کرد که این به طور متوسط باعث تاثیر منفی بر روی عملکرد آینده شرکت می شود.آنها اعتقاد داشتند که سطح مالکیت بالای هیات مدیره به دلیل قدرت همراه آن ،این رابطه را تشدید می کند .افزایش دوره تصدی هیات مدیره با استفاده از این پارادایم به عملکرد آینده شرکت به خصوص در صنایع پویا تاثیر منفی وارد می کند . به هر حال ممکن است این پارادایم در شرکت های ایستا باعث تاثیر منفی بر روی عملکرد نشود .
آنتیا و هم پژوهان [۱۶] ( ۲۰۱۰ ) به بررسی این موضوع پرداختند که افق تصمیم گیری کوتا ه ترهیات مدیره با بیشتر شدن هزینه های نمایندگی، کاهش ارزش شرکت و سطح بالاتر ریسک اطلاعاتی در ارتباط می باشد. این نتایج با این دیدگاه مطابقت دارد که افق تصمیم گیری کوتاه مدت هیات مدیره باعث می شود سرمایه گذاری هایی در ارجحیت قرار گیرد که دارای بازده سریعتر می باشد. و از سرمایه گذاری هایی که باعث ایجاد ارزش های بلند مدت می شود چشم پوشی خواهد شد.
وانگ و دیگران [۱۷] (۲۰۱۰) با استفاده از اطلاعات مالی سالهای ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۵ به این نتیجه رسیدند که هیات مدیره ها پس از قانون ساربنز آکسلی به صورت قابل توجهی ریسک گریز شده اند. آنها شواهدی فراهم کردند که صورت های مالی تجدید ارائه شده برروی دوره تصدی هیات مدیره و گردش مالی آنها تاثیر دارد. که این می تواند ناشی ازتشدید فعالیت های نظارتی در قانون ساربنز آکسلی باشد. در برخی موارد به نظر می رسد، این قانون باعث تضعیف نظارت هیات مدیره بر روی دوره تصدی و اثر عملکرد شرکت بر روی ریسک گریزی می شود. اگرچه قانون ساربنز آکسلی به ریسک گریزی مدیران کمک کرد اما تاثیر کمی بر روی صحت و شفافیت گزارشگری مالی داشته است.
بروکمن و دی تیستل [۱۸] (۲۰۰۹) مبادرت به آزمون ریسک مدت تصدی هیات مدیره ، عوامل موثربر آن و اثر آن بر روی ارزش شرکت کردند. آن ها با استفاده از تحلیل بقا به این نتیجه رسیدند که برای حدود ۶۳ سال، ریسک مدت تصدی افزایش مییابد. ۵۸ درصدد از اعضا دارای دوره تصدی کمتر از ۶۳ سال میباشند. همچنین آن ها به این نکته پی بردند که دوره تصدی هیات مدیره با کارایی و پاداش افزایش می یابد و تغییر در ریسک مدت تصدی هیات مدیره اثر قابل توجهی بر روی ارزش شرکت ندارد.
فانگ جیان فو[۱۹] ( ۲۰۰۸ )به بررسی ارتباط ریسک فوق العاده وبازده مورد انتظار سهام شرکتها پرداخت. نتایج پژوهش نشان داد که بین نوسانات بازده فوق العاده و بازده مورد انتظارسهام رابطه مثبتی وجود دارد.به گونه ای که سهامی که پیش بینی می گردد ریسک بالاتری داشته باشد ،بازده بالاتری را هم بدست خواهد آورد.
چاک رابرتی و شیخ [۲۰] (۲۰۰۸ ) به بررسی ارتباط بین طرح های انگیزشی پاداش دهی به اعضای هیات مدیره و عملکرد آنها با مدت تصدی اعضای هیات مدیره پرداختند نتایج پژوهش اتها نشان داد که طرح های انگیزشی قوی که ناشی از تلاش بیشتر اعضا میباشد در مقابل عملکرد ضعیف علامتی برای نشان دادن توانایی ها و استعدادهای پایین اعضای هیات مدیره می باشد و این عملکرد ضعیف بر تصمیمات جابه جایی اعضا و مدت تصدی آنها تاثیر گذارخواهد بود.البته بررسی انجام گرفته شده بر مدت تصدی با در نظرداشتن اعضای هیات مدیره ای که کمتر از ۵ درصد سهام شرکتها را دارا میباشند صادق بود.بنابراین رابطه مثبتی بین احتمال عملکرد و جابه جایی اعضا هیات مدیره با سطح طرح های انگیزشی پاداش دهی برای این دسته از سهامداران وجود دارد.
آنجلیدیس و تساروماتیس[۲۱](۲۰۰۸) رابطه ریسک فوق العاده و بازده های آتی بازار را در ده کشور اروپایی در فاصله زمانی ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۵ بررسی نمودند.آنها نشان دادند که نوسانات فوق العاده بزرگترین بخش کل نوسانات را شامل می شود. همچنین آنها هیچ رابطه ای بین ریسک فوق العاده و بازده آتی بازار پیدا نکردند.
انگ و دیگران [۲۲](۲۰۰۶) بر اساس مدل سه عاملی فاما و فرنچ، ریسک فوق العاده هر سهم را محاسبه کرده و پرتفوی هایی بر مبنای ریسک فوق العاده هر سهم ایجاد نمودند.آنها به این نتیجه رسیدند که ریسک بالای فوق العاده در یک ماه ،به طور شدیدی میانگین بازده کمتری را در ماه بعد پیش بینی می کنند.آنها نشان دادند که بازده پرتفویی که کمترین ریسک فوق العاده را دارد ۱٫۰۶ درصد در هر ماه ، بیشتر از بازده پرتفویی که بالاترین ریسک فوق العاده را دارد میباشد، آنها، این موضوع را معمای اساسی نامیدند.
درو و دیگران [۲۳] (۲۰۰۴) از روش پرتفوی های ساختگی فاما و فرنچ (۱۹۹۶) استفاده نمودند و ارتباط بین ریسک فوق العاده و بازده سهام را برای شرکت های پذیرفته شده در بورس شانگهای در فاصله زمانی ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ بررسی نمودند. نتایج این پژوهش نشان داد که ریسک فوق العاده قیمت گذاری می شود و یک مدل چند عاملی بازده های سهام را بهتر از CAPM برآورد می کند.
کاتلین و فارل[۲۴] (۲۰۰۳) به تاثیرعملکرد مورد انتظار شرکتها بر مدت تصدی اعضای هیات مدیره و تصمیمات جابه جایی اعضا پرداختند.آنها از ۴۰۱۵ شرکت نمونه که دارای ۳۶۳ جابه جایی اعضا هیات مدیره در بازه زمانی سال های ۱۹۸۶ الی ۱۹۹۷ بودند استفاده نمودند وبه این نتیجه دست یافتند که احتمال جابه جایی اعضای هیات مدیره زمانی که اعضا دارای سن بیشتر از ۶۰ سال میباشند و شرکت نیز در حال رشد است افزایش خواهد یافت .در شرکتهایی که با جابه جایی اعضای هیات مدیره مواجهه گردیده اند یک جابه جایی برون سازمانی جهت اعضا هیات مدیره اتفاق می افتدو این به دلیل اجبار و نیاز سازمان برای جایگزینی سریع اعضا است.
جین[۲۵] (۲۰۰۲) ریسک بازده سهام را به اجزای سیستماتیک و فوق العاده تجزیه می نماید. با استفاده از داده های قراردادهای پاداش دهی به هیات مدیره، وی نشان می دهد که ریسک فوق العاده ارتباطی منفی با حساسیت عملکرد به پرداخت دارد، اما ارتباط اندکی بین ریسک سیستماتیک و سطح مشوقها وجود دارد.در این پروهش تمامی منابع محافظت نشده متغییر عملکردی همراه با ریسک را نشان می دهد که در آن اعضا بایستی برای تحمل آن پاداش دریافت نماید که نشان دهنده بده بستان سنتی بین مشوقهای اعضای هیات مدیره و هزینه تحمل ریسک از طرف آنها می باشد.
با توجه به اینکه در داخل کشور تا پیش از انجام تحقیق حاضر، بر روی ریسک و بازده سیستماتیک و فوق العاده سهام و اثرات آن بر روی مدت تصدی هیات مدیره شرکت ها، تحت همین عنوان تحقیقی صورت نگرفته است. با این وجود در ادامه برخی ازتحقیق های انجام شده مرتبط با این موضوع درداخل کشورطی سال های اخیر بیان میشود.
۲-۹-۲ تحقیقات داخلی
دیانتی و مرادزاده (۱۳۹۲) به بررسی ارتباط بین دوره تصدی مدیرعامل با ارزش شرکت، هزینه های نمایندگی و ریسک اطلاعاتی پرداختند. نمونه ای مشتمل بر ۹۶ شرکت از بین شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی دوره زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۹ انتخاب گردید. دوره تصدی به عنوان معیاری برای سنجش میزان افق تصمیم گیری مدیرعامل در نظر گرفته شد. آزمو نهای تجربی نشان داد که دوره تصدی بلند مدت مدیرعامل با ریسک اطلاعاتی و ارزش شرکت ارتباط دارد. ولی میان دوره تصدی مدیرعامل و هزینه های نمایندگی رابطه معنی داری مشاهده نشد.
مرادی و حبیب زاده (۱۳۹۱) ارتباط بین ویژگی های هیات مدیره و عملکرد شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران را با به کاربردن رگرسیون فازی تبیین کردند.نتایج حاکی از آن است که نسبت اعضای غیر موظف هیات مدیره ،تفکیک وظایف ،اندازه هیات مدیره ،تنوع جنیست و اهرم رابطه ی معکوسی با عملکرد دارند.تغییر در اعضای هیات مدیره، انداره شرکت و جریان وجه نقد عملیاتی رابطه ی مستقیمی با عملکرد شرکت وجود دارد و بین مالکان نهادی و عملکرد شرکت رابطه ای یافت نشد.
نمازی و مهارلوئی (۱۳۹۰) به بررسی تاثیر حدود عملیات شرکت بر ساختار هیات مدیره شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند.نمونه مورد بررسی شامل ۶۰ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۸ است.نتایج نشان داد که معیار های حدود عملیات شرکت شامل اندازه ،عمر و نسبت بدهی شرکت ها بر معیار های ساختار هیات مدیره شامل اندازه هیات مدیره،درصد اعضای غیر موظف هیات مدیره،حضور یکی از اعضای غیر موظف در ریاست هیات مدیره و حضور حداقل سه عضو غیر موظف در ترکیب هیات مدیره شرکت ها تاثیر معناداری ندارد.
عرب مازاریزدی و طاهرخانی(۱۳۹۰) به تاثیر ترکیب هیات مدیره برعملکرد شرکتهای پذیرفته شده در بورس به دو شکل تجزیه و تحلیل توصیفی و استنباطی پرداختند. نتایج آنها نشان داد که تعداد اعضای هیات مدیره و تعداد سهامداران عمده هیچ تاثیری بر بازده حقوق صاحبان سهام و عملکرد شرکتها ندارد.
نیک بخت و همکاران ( ۱۳۸۹) به بررسی تاثیر ویژگی های هیات مدیره بر عملکرد شرکت پرداختند . نتایج پژوهش که نمونه ای شامل ۷۱ شرکت طی سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ را دربرداشت ، نشان داد هیات مدیره در بازار سرمایه ایران به صورت کارا به وظایف خود برای کاهش مشکلات نمایندگی عمل نمی کند و تاثیر با اهمیتی بر عملکردشرکت ندارد .
فروغی و نعل شکن (۱۳۸۹) به بررسی تاثیر ریسک فوق العاده بر بازده سهام پرداختند .آنها نشان دادند ریسک فوق العاده می تواند بر بازده سهام تاثیر گذار باشد و شرکت هایی که ریسک فوق العاده بیشتری دارند بازده بالاتری را نسبت به شرکت های دارای ریسک فو ق العاده پایین تر کسب می کنند.
دارابی و علی فرحی (۱۳۸۹) تاثیر نوسانات پنج متغییر مهم اقتصاد کلان بر ریسک و بازدهی کل سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در سه حوزه صنعت سیمان ،پتروشیمی و خودرو سازی در فاصله سال های ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۹ را مورد بررسی قرار دادند.نتایج پژوهش آنها مبین عدم وجود رابطه بین ریسک و بازده کل سهام و متغییر های کلان در شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران بود.
جلیلی و مشیری(۱۳۸۷) به بررسی دیدگاه های سرمایه گذاران حرفه ای و غیرحرفه ای درخصوص اثربخشی هیات مدیره واثرات آن بر تصمیمات سرمایه گذاری آنها پرداختند . نتایج آنها نشان داد برداشت سرمایه گذاران از اثربخشی هیات مدیره ارتباط معنی داری با قضاوت آنها در رابطه با ریسک سرمایه گذاری ندارد و برداشت آنها ازاثربخشی هیات مدیره رابطه مثبت بامیزان سرمایه گذاری آنها دارد.
۲-۱۰ خلاصه تحقیقات خارجی

این مطلب را هم بخوانید :  متن کامل - بررسی رابطه بین نسبت‌های مالی و میزان موفقیت در آینده در شرکت‌های ...

نویسنده سال موضوع تحقیق نتایج
ال مک لیلند و هم پژوهان ۲۰۱۲
برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.