مشکلات دوران بارداری چیست؟

Pregnancy

بیماریهای دوران بارداری

بعضی از مشکلات در دوران بارداری شایع تر هستن و بعضی مریضیا هم هستن که فقط واسه زنان باردار اتفاق میفته. دیابت که دیگه مریضی کشنده ای واسه افراد عادی به حساب نمی ره، اما در زنان باردار می تونه موجب به دنیا آوردن نوزاد بسیار ریز شه.

بیشتر خانوما با سلامتی باردار شده و با سلامتی هم وضع حمل می کنن. جدا از بعضی مشکلات کوچیک — مثلاً کمردرد، حالت تهوع اول صبح و یبوست — خانوما تغییرات بسیار زیادی رو در طول دوران بارداری خود تحمل می کنن. اما در بعضی موارد، یا مادر با وجود مریضی باردار می شه و یا این مریضی در طول دوران بارداری اتفاق میفته. بعضی از این مشکلات فقط روی مادر تاثیر می ذارن و بعضی هم بر مادر و هم نوزاد اثر می ذارن.

  • گیاهان خطرناک در دوران بارداری
  • ۷ قانون طلائی تغذیه در دوران بارداری

مسمومیت بارداری

مسمومیت بارداری مشکل جدیه که بعضی وقتا در هفته های پایانی بارداری اتفاق میفته. در این مشکل، فشارخون بالا رفته، دستا، پاها و صورت ورم کرده و اندازه پروتئین موجود در ادرار بالا میره. اگه بذارین این مشکل خیلی بد تر شه، ممکنه مادر دچار تشنج یا کما شه و بچه مرده به دنیا بیاد.

واژه مسمومیت نامیه که به اشتباه در زمانیکه تصور می شد این مشکل بخاطر مواد مسموم موجود در خون ایجاد می شه، گذاشته شده. نام بهتر این مریضی می تونه پره اکلامپسی (preeclampsia) قبل از مرحله تشنج و اکلامپسی واسه بعد از اون باشه.

علل: علل پره اکلامپسی و اکلامپسی هنوز به طور کامل مشخص نشده. این مشکلات معمولاً در خانومایی که اولین بچه خود رو باردار هستن، مخصوصا مادران نوجوون و زنان طبقات ضعیف تر جامعه اتفاق میفته.

یه تئوری میگه بعضی کمبودهای غذایی می تونه دلیل بعضی از شکلای جور واجور اون باشه. هم اینکه، این احتمال هست که بعضی از شکلای جور واجور پره اکلامپسی و اکلامپسی نتیجه کمبود جریان خون در رحمه.

علائم: علائم مسمومیت بارداری (که اگه تحت درمان قرار نگیره موجب مرگ می شه) به سه دسته تقسیم می شه که هر کدوم به ترتیب جدی تر هستن:

  1. علائم پره اکلامپسی ناچیز عبارتند از: ورم (پف کردن زیر پوست بخاطر جمع شدن مایعات در بافتای بدن)، بالا رفتن جزئی فشارخون و وجود مقداری پروتئین در ادرار.
  2. علائم پره اکلامپسی زیاد عبارتند از: ورم شدید، بالا رفتن جدی فشارخون، وجود مقدار زیادی پروتئین در ادرار، سردرد، سرگیجه، دوبینی، حالت تهوع، استفراغ و درد شدید در ناحیه سمت راست شکم.
  3. علائم اکلامپسی عبارتند از: تشنج و کما.

درمان: پره اکلامپسی و اکلامپسی تا زمان پایان بارداری به طور کامل قابل درمان نیستن. تا اون زمان، درمانای اون شامل کنترل فشارخون بالا و داروهای درون رگی واسه جلوگیری از تشنج می شه. داروهایی هم واسه تحریک تولید ادرار تجویز می شه. در بعضی موارد زیاد واسه اطمینان از باقی موندن مادر، نیاز به زایمون زودرس می شه.

پیشگیری: هیچ روش پیشگیری واسه مسمومیت بارداری نیس. بااینکه محدود کردن مصرف نمک در رژیم غذایی به کاهش تورم بدن کمک می کنه، از شروع فشارخون بالا یا وجود پروتئین در ادرار پیشگیری نمی کنه.

در ویزیتای قبل از بارداری، دکتر بطور همیشگی وزن، فشارخون و ادرار مریض رو چک می کنه. اگه مسمومیت بارداری زودتر تشخیص داده شه، مشکلات اون کمتر می شه.

بیماریای قلبی در دوران بارداری

بااینکه بروز مریضی قلبی در زنائی که در سنین باروری خود هستن در سالای گذشته به شکل زیادی کم شده، اما هنوز یکی از دلیلای اصلی مرگ در زنان باردار هستش.

بیشتر زنان با مریضیای قلبی شناخته شده می تونن بارداری رو بدون مشکل طی کنن اما در بعضی موارد که در اون عضلات یا دریچه های قلب شدیداً مریض هستن، فشار اضافی که طی بارداری به قلب وارد می شه می تونه منتهی به مشکل قلبی و حتی مرگ شه.

به خاطر همین زنائی که می دونن مشکل قلبی دارن باید قبل از مبادرت به بارداری با دکتر خود مشورت کنن.

بیماریهای کلیوی در بارداری

عادی ترین مریضی کلیه ها در زمان بارداری پیلونفریت (pyelonephritis)، عفونت باکتریایی کلیه ها هستش. این وقتی اتفاق میفته که عفونت مثانه اجازه بده باکتری به بالا به سمت کلیه ها برن.

علائم اون عبارتند از، تب، کمردرد شدید و لرز. خیلی مهمه که پیلونفریت خیلی سریعً درمان شه چون ممکنه باعث شه زن باردار دچار زایمون زودرس شه. همه کمردردهای زیاد و تب باید بدون این دست اون دست کردن به دکتر گزارش شه.

زنائی که قبل از بارداری دچار مریضی کلیوی زیاد هستن ممکنه در طول بارداری دچار مشکلات زیادی شن. فشارخون خیلی بالا و مشکل کلیه (ناتوانی واسه ساخت ادرار) هم واسه مادر و هم بچه مشکلاتی کشنده هستن.

بعضی خیلی از زنان گرفتار به مشکلات زیاد کلیوی می گن که از بروز بارداری جلوگیری کنن. درصورت داشتن هرگونه سوال، حتماً با دکتر خود صحبت کنین.

Pregnancy Diabetes mellitus

دیابت در دوران بارداری

دیابت بارداری

قبل از کشف انسولین واسه درمان دیابت، زنان گرفتار به دیابتی که باردار می شدن یا دچار سقط جنین می شدن و یا بارداری اونا منتهی به فوت مادر و بچه می شد. امروز، یه زن دیابتی می تونه توقع داشته باشه فرزندی سالم و طبیعی به دنیا بیاره.

بااینکه مراقبت پزشکی زنان دیابتی طی دهه گذشته بسیار پیشرفت کرده، شکلای جور واجور مختلفی  از مشکلات جدی مثل بالا رفتن احتمال پره اکلامپسی، مرده به دنیا اومدن بچه و به دنیا اومدن بچهایی که به طور عجیب ریز هستن، ممکنه در بارداری اتفاق بیفته.

به همین دلایل، واسه یه زن دیابتی خیلی مهمه که قبل از حاملگی واسه پایین آوردن احتمال بروز مشکلات مربوط به بارداری، گلوکز خود رو کنترل کنن. زنان دیابتی وقتی باردار می شن باید بیشتر از حالت عادی به ملاقات دکتر برن و آزمایشات پزشکی بیشتری بدن. واسه اونا خیلی مهمه که رژیم غذایی کنترل شده ای داشته باشن، درست ورزش کنن و در زمانای مقرر انسولین خود رو مصرف کنن.

نوع دیگه دیابت، دیابت بارداری، فقط در طول زمان بارداری اتفاق میفته. در این مشکل، زنائی که قبل از بارداری دچار دیابت نبوده ان، نشونه هایی از دیابت رو فقط در زمان بارداری خود نشون میدن.

ادرار زنان باردار طی ویزیتای مرتب دکتر چک می شه تا محتوای قند و گلوکز اون بررسی شه (ادرار به طور طبیعی نباید شامل گلوکز باشه). اگه در ادرار قند دیده شه، دکتر آزمایش خونی تجویز می کنه تا ببینه قندخون مریض به طور غیرعادی بالاست یا خیر.

علاوه بر این، این روزا بیشتر پزشکان حتی در صورت عادی بودت تست ادرار، آزمایش خونی که تست تحمل گلوکز نامیده می شه در هفته ۲۴ تا ۲۸ بارداری واسه بیماران انجام میدن. اگه یافته های آزمایش بالا رفتن سطح گلوکز رو نشون داد، نیاز به آزمایش پیچیده تریه تا تشخیص دکتر کامل شه.

زنان گرفتار به دیابت بارداری معمولاً با یه رژیم غذایی خاص که مصرف قند و کربوهیدرات در اون محدود می شه، درمان می شن. بعضی وقتا هم واسه پایین آوردن گلوکز به سطح عادی نیاز به انسولین هستش.

از اونجا که زنان گرفتار به دیابت بارداری در خطر بیشتری واسه دچار شدن به پره اکلامپسی و زایمون بچه مرده هستن، ویزیتا اونا با دکتر باید بیشتر از اندازه عادی باشه. این زنان هم اینکه در خطر به دنیا آوردن بچه های ماکروزومی یا بسیار بزرگ هستن. حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از نانی که دچار دیابت بارداری می شن تا چند سال بعد از زایمون هم دیابت غیربارداری دارن. کنترل وزن بعد از زایمون می تونه به کاهش این خطر کمک کنه.

مشکلات سیستم گوارش در بارداری

عادی ترین مشکلات گوارشی که زنان باردار رو تحت تاثیر قرار میده، استفراغ شدید بارداری (hyperemesis gravidarum) است. در این مشکل، زن باردار دچار استفراغای شدید و عجیب می شه.

این استفراغا چیزی بیشتر از حالت تهوعای صبحگاهیه که معمولاً بعد از چند ماه اول برطرف می شه. در این مشکل، این استفراغا منتهی به گرسنگی کشیدن، از دست رفتن آب بدن و به هم خوردن توازن مایعات بدن می شه.

علائم اون شامل کاهش وزن و بی آب شدن بدن می شه. این مشکل معمولاً در بیمارستان با به کار گیری داروهای ضداستفراغ و تغذیه درون وریدی درمان می شه. زن باردار نباید خود بدون مشورت با دکتر، مبادرت به درمان خود با داروهای ضداستفراغ کنه.

بیماریهای ریوی حاملگی

مریضی ریوی در زنان باردار نادره، به استثنای حملات گاه به گاه سرفه و احتقان مربوط به آنفولانزا و سرماخوردگی. جدی ترین مشکل ریوی که ممکنه واسه زنان باردار اتفاق بیفته، آسمه. در زنائی که فقط حملات آسم ناچیز قبل از بارداری داشتن، آسم اونا بعد از بارداری ممکنه همونطور بمونه، بهتر یا بدتر شه.

در زنان گرفتار به آسم شدید قبل از بارداری، علائم بعد از بارداری خیلی بد تر می شن. این زنان هم اینکه احتمال بالاتری واسه زایمون زودرس و به دنیا آوردن بچه های ریز دارن. قبل اینکه زنی که گرفتار به اسم شدیده مبادرت به بارداری کنه، حتماً باید با دکتر مشورت کنه.

Pregnancy

بیماریای عادی دوران بارداری

بیماریای کبدی

مریضی کبد چرب و سندرم HELLP بسیار نادر هستن. مریضی کبد چرب معمولاً با پره اکلامپسی در ارتباطه و در سه ماهه سوم بارداری اتفاق میفته.

دلیل اون نامعلوم س اما علائم اون عبارتند از: حالت تهوع، استفراغ، درد شکم و زردی یرقان. مشکل کبد ممکنه منتهی به سندرم HELLP شه. این سندرم نوع حادی از پره اکلامپسیه که در بخشی با التهاب کبد همراه س. اگه زنی می دونه که مریضی کبدی داره، قبل از مبادرت به بارداری حتماً باید با دکتر خود مشورت کنه.

بیماریهای سیستم عصبی در دوره بارداری

عادی ترین نوع مشکل سیستم عصبی در زنان باردار، سردرده که معمولاً با فشارعصبی، میگرن یا عفونت سینوسا یا گلو ایجاد می شه. اقدامات ساده ای مثل دراز کشیدن تو یه اتاق ساکت و گذاشتن بسته یخ روی پیشونی بیشتر سردردهای ناچیز رو برطرف می کنه. اما به خاطر اینکه سردرد می تونه نشونه فشارخون بالای مربوط به پره اکلامپسی باشه، همه سردردهای شدید یا همیشگی باید بدون این دست اون دست کردن به دکتر گزارش شن.

بی حسی و سوزن سوزن شدن انگشتای دست و پا و رانا  در بارداری به طور کاملً عادی هستن و معمولاً از احتباس آب و تورم ناشی می شن.

مریضی صرع جدی ترین مشکل سیستم عصبیه که می تونه زنان باردار رو تحت تاثیر بذاره. تقریباً نصف زنان گرفتار به صرع، خیلی بد شدن علائم در طول بارداری رو تجربه می کنن. علاوه براین، بعضی داروهایی که معمولاً واسه  درمان صرع استفاده می شه می تونه دچار مشکلای مادرزادی در نوزاد شه. زنان گرفتار به صرع قبل اینکه مبادرت به بارداری کنن، باید با دکتر خود مشورت کنن.

Thyroid-During-Pregnancy

مشکلات دوران بارداری

بیماریهای پوستی بارداری

شکلای جور واجور مختلفی از تغییرات پوستی در زنان باردار اتفاق میفته که از تغییرات هورمونی عادی مربوط به بارداری ناشی می شن. تیره شدن پوست، مخصوصا پوست صورت، شکم، رانا، اندام جنسی و دور نوک سینه ها، بسیار متداوله. با جلو رفتن بارداری، کف دستا معمولاً قرمز شده و رگای عنکبوتی کوچیکی روی بازوها و صورت درست می شن. در مراحل انتهایی بارداری، ترکایی روی پوست زیر شکم ایجاد می شه.

بیماریهای پوستی زیادی هستن که فقط در زمان بارداری اتفاق می افتن. اونا به شکل برآمدگیای کوچیکی ظاهر می شن که شدیداً خارش دار هستن. بااینکه این مشکلات با احتمال خیلی کم جدی هستن، هرنوع تغییرات پوستی غیرعادی یا خارش رو به دکتر خود گزارش بدین.

بیماریهای عفونی در دوران بارداری

بااینکه بیشتر مریضیای عفونی عادی مثل آنفولانزا و سرماخوردگی تاثیری بر بارداری ندارن، اما بعضی مریضیای مسری که از افراد دیگه منتقل می شن، اثری جدی بر زنان باردار می ذارن.

ویروس تب خال دلیل زخمای دردناک و مداومی هستن که در نواحی تناسلی زنان و مردان ایجاد می شه. این ویروس که یکی از مریضی های مقاربتیه، با تماس مستقیم تناسلی اتفاق میفته.

بااینکه این عفونت با احتمال خیلی کم موجب مشکلات جدی در زنان می شه، اما نوزاد تازه متولدشده اگه در برابر یه زخم تبخال باز قرار گیرد، ممکنه شدیداً مریض شده و بمیرد. به خاطر همین، اگه زنی در ناحیه تناسلی خود زخم تبخال داشته باشه، اونو زایمون سزارین می کنن. اگه زنی بدونه که تبخال داشته، حتماً باید این مسئله رو با دکتر در میان بزاره، تا اون به دقت ناحیه تناسلی اونو چک کنه.

سفلیس یه مریضی مقاربتی دیگه س که می تونه شدیدا بر نوزاد اثر کنه. اگه مادر در طول بارداری دچار عفونت فعال سفلیس باشه، باکتری ممکنه وارد جریان خون بچه شده و ناهنجاریای زیادی مثل تشکیل ناصحیح قلب، چشما، استخونا و دهن رو به دنبال داشته باشه.

معمولاً در آزمایش خون عادی مادر در اولین ویزیت دکتر، آزمایش خونی واسه تشخیص سفلیس انجام می شه. اگه زن بارداری تصور کنه که ممکنه در طول بارداری خود سفلیس گرفته باشه، باید فوراً دکتر خود رو باخبر کنه.

سرخجه یه مریضی عفونی متداوله که معمولاً واسه بچه ها اتفاق میفته. جوش و تب سرخجه معمولاً طی چند روز برطرف می شه و بدن از مریضی ریکاوری کامل پیدا می کنه. اما عفونت سرخجه در طول بارداری می تونه اثرات جدی بر بچه داشته باشه، مخصوصاً اگه عفونت در اول بارداری که اندامای جنین تازه شروع به تشکیل کردن، اتفاق افتاده باشه.

مشکلات بچه شامل میکروسفالی (بچهایی با سری به طور عجیب کوچیک). عقب موندگی ذهنی، غش، مشکل در چشما، تشکیل ناصحیح قلب و کر شدن هستش. اگه زن بارداری فکر برد که با فردی گرفتار به سرخجه در تماس بوده، باید فوراً اونو به دکتر خود در میان بزاره، حتی اگه هنوز دچار جوش یا تب نشده باشه. دکتر واسه اون آزمایشات خونی تجویز می کنه تا ابتلای زن باردار به سرخجه رو بررسی کنه.

به خاطر اینکه عفونت سرخجه در بارداری بسیار جدیه، زنی که تصمیم به بارداری داره باید قبلاً ایمنی خود به این مریضی رو بررسی کنه. معمولاً اگه فردی یه بار در طول زندگی خود به سرخجه گرفتار شه، دیگه بعدا به این عفونت دچار نمیشه. بیشتر دکترها پیشنهاد می کنن که اگه زنی به این مریضی ایمنی نداشته باشه، حتماً قبل از باردار شدن، واکسن سرخجه بزنن.

توکسوپلاسموز (toxoplasmosis) عفونت دیگه ایه که می تونه اثرات جدی روی بچه داشته باشه. مادر ممکنه با خوردن گوشت یا در تماس نزدیک با گربه گرفتار به توکسوپلاسموز، با ارگانیسم توکسوپلاسوموز عفونی شن. بچهایی که از مادران آلوده به این عفونت به دنیا می ایند، ممکنه دچار نواقص مادرزادی بسیاری مثل میکروسفالی، غش و بقیه مشکلات مغزی و مشکلات مربوط به کبد، خون، ریه ها و کلیه ها شن. زنان باردار واسه جلوگیری از بروز توکسوپلاسموز، حتماً باید گوشت به طور کاملً پخته  مصرف کنن و از تماس با جعبه مدفوع گربه دوری کنن.

ناهنجاریای زایمون

در عمل پیچیده ای مثل زایمون، اتفاقات بسیاری هست که اتفاق اون واسه مادر، بچه و یا هر دو اونا می تونه خطرناک باشه. واسه یه زایمون سالم، بچه و بند ناف باید در موقعیت درستی در کانال زایمون قرار بگیرن. بااینکه مشکلی مثل کند بودن زایمون رو میشه خیلی راحت با دارو برطرف کرد، اما مشکلات جدی دیگری هم می تونه اتفاق بیفته. درمان خیلی از این مشکلات، زایمون سزارینه.

در زایمون طبیعی، رحم به طور ریتمیک دچار انقباضاتی شده و بچه و جفت رو به سمت بیرون هدایت می کنه. زایمون فرایندی پیش رونده س که کلا تا زمان بیرون اومدن کامل بچه  و جفت متوقف نمی شه.

واسه زنی که واسه اولین بچه خود باردار شده، مدت زمان متوسط از شروع زایمون تا بیرون اومدن کامل بچه، حدود ۱۴ ساعته. واسه زنی که قبلاً دست کم یه زایمون داشته، این مدت ۸ ساعت هستش.

طی زایمون، دکتر به طور مرتب گردنه رحم رو چک می کنه (هر دو ساعت یه بار) تا ببینه تا کجا گشاد شده. قبل از شروع زایمون، گردنه رحم بسته س. وقتی گردنه رحم به طور کامل باز شه، به قطر ۱۰ سانتی متر می رسه. در این زمان، سر بچه جای کافی واسه حرکت کردن در واژن و بیرون اومدن رو داره.

پرستار یا دکتر ضربان قلب نوزاد رو هم طی زایمون چک می کنن. بعضی وقتا از یه گوشی طبی مخصوص  واسه اینکار استفاده می شه. این روزا بیشتر بیمارستانا از مانیتورهای الکترونیکی جنین استفاده می کنن که با این وسیله یه میکروفون مخصوص روی شکم مادر بالای رحم گذاشته می شه که این میکروفون به نمایشگر جنین متصله و صدای ضربان قلب نوزاد رو پخش کرده و ضربان قلب اونو ثبت می کنه. ضربان قلب نوزاد طی زایمون باید بین ۱۱۰ تا ۱۶۰ ضربه در دقیقه باشه.

یکی دیگه از کارکردهای این مانیتورها، ثبت انقباضات زایمون مادره. یه وسیله حساس به فشار با بندی روی شکم گذاشته شده و به نمایشگر وصل می شه. هر زمان که انقباضی انجام بشه، به صورت موج کوتاهی روی صفحه نمایشگر نشون داده می شه. با نگاه کردن به نمایشگر، پرستاران و دکتر می تونن بگن انقباضات مادر چندوقت یه بار هستش.

pregnant woman

زایمون کُند

بعضی از خانوما زایمونایی به طور عجیب کنه دارن که دلیل اون معمولاً انقباضات کم و دیربه دیر هستش. دکتر با نگاه کردن به نمایشگر جنین و دریافتن اینکه گردنه رحم به کندی رو به گشاد شدنه، متوجه این موضوع می شه. درمان عادی زایمون کنه، تجویز داروی اکسی توسین (oxytocin) به صورت درون وریدیه. اکسی توسین انقباضات زایمون رو سرعت بخشیده و باعث قوی تر شدن اونا می شه.

نبود پیشرفت

بند ناف اتصال بین جنین و جفته و شاهراه زندگی جنینه که از راه اون اکسیژن و موادغذایی از مادر به اون می رسه. در طول زایمون، ممکنه قبل از بیرون اومدن بچه، بخشی از بند ناف به داخل واژن میفته.

اگه این اتفاق بیفته، بند ناف بین سر نوزاد و دیواره های گردنه رحم فشرده شده و ذخیره خون به نوزاد قطع می شه. اگه زایمون به سرعت اتفاق نیفتد، واسه نجات جون بچه، عمل سزارین انجام میشه.

ناهنجاریای ضربان قلب نوزاد

ضربان قلب نوزاد در طول زایمون باید به طور طبیعی یکنواخت باشه. اما در بعضی مواقع، ممکنه طی انقباضات رحمی، ضربان قلب اون دچار افت شه. فشرده شدن سر نوزاد در دیواره های لگن مادر ممکنه کنه شدنی به طور کاملً طبیعی در ضربان قلب بچه بسازه.

علل اصلی کند شدن ضربان قلب بچه شامل مشکلات مربوط به جفت و فشرده شدن بند نافه. به خاطر اینکه این کنه شدنا می تونه به این معنی باشه که به جنین اکسیژن کافی نمی رسه، نیاز به زایمون سریع –معمولاً از راه سزارین — هستش.

دامنه مشکلاتی که می تونه اثرات جدی بر مادر و بچه داشته باشه باعث ترسناک شدن عمل زایمون می شه. اما بیشتر زایمونا به طور طبیعی و سالم انجام می گیرن و بیمارستانا هم واسه برطرف کردن مشکلات احتمالی مجهز هستن.

خونریزی

خونریزی زیادتر از اندازه یکی از مشکلات جدی زایمونه که معمولاً بخاطر قطع یهویی جفت اتفاق میفته. واسه نجات جون مادر و بچه نیاز به عمل سزارین فوری هستش.

فکر کردن به مشکلاتی که ممکنه در طول زایمون اتفاق بیفته خیلی کار درستی نیس اما داشتن اطلاعات کافی در این مورد به شما نشون میده که این مشکلات بسیار نادر بوده، بیشتر برطرف می شن و جنبه ای از زایمون هستن که به عنوان والدین باید از اونا باخبر باشین.

مواد غذایی خطرناک در دوران بارداری

خواص شیر مادر واسه نوزاد

بارداری زنان مردمون چیه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *