مشکلات دوران عقد + ۵ راه حل برای آنها

مشکلات دوران عقد

دوران عقد یکی از شیرین ترین دوران زندگی هر زوجیه اما به معنی نبودن هیچ مشکلی نیس.

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ پس از گذران مراحل ابتدایی ازدواج و انتخاب، مهم ترین دوره در زندگی زناشویی، «دوران عقد» است. منظور از دوران عقد در این مقاله، فاصلهٔ وقتی بین جاری کردن صیغهٔ عقد تا زمان جشن عروسی و شروع زندگی جداگونه بوسیله همسران جوونه .

علی رغم مناسب بودن این دوره واسه شناخت بیشتر، بیشتر همسران جوون به دلیل بعضی مشکلات، قادر به بهره ورداری مناسب از این دوره نیستن. گاه دیده شده که شیرین ترین دورهٔ زندگی به دلیل نداشتن آگاهی و مهارت لازم، به تلخ ترین دورهٔ زندگی تبدیل می شه.

یافته های تحقیق کیفی نگارنده در میان همسران یکی از شهرهای بزرگ کشور از زوایای متفاوت نشون داد، شناخت عمیق و دقیق مشکلات این دوران و رفع و پیش گیری از بروز اون ها ممکنه در بهره مندشدن از دوران عقدی شیرین و به یادماندنی کمک بزرگی باشه.

نتیجهٔ مصاحبه های عمیق این مطالعه با همسران، حکایت از اون داره که بیشتر همسران با در نظر گرفتن مشکلات به وجود اومدهٔ ریز و بزرگ در این دوران «تلخ کامی دوران عقد» رو تجربه می کنن و اقرار دارن که دوران پس از عروسی رضایت بیشتری از زندگی زناشویی شون داشته ان.

البته بی دودلی با در نظر گرفتن افزایش مشکلات تجربه شده همسران، این تلخ کامی هم دارای سطح بندیه. نگهداشتن کدهای ذکرشده در این نوشته، می تونه تا حدودی از مشکلات کم کنه و باعث شه طعم شیرین این دوران بیشتر در یادتون موندگار شه.

  1. تجارب بد:

هر کدوم از زن و شوهر با گذشتهٔ زندگی قبلی خود، وارد زندگی زناشویی می‏شن. همه تجربه های قبلی بر روند تصمیم‏گیری و رفتار همسران با همدیگه و دور و بری ها اثر می ذاره، همون کد کلیدی که همسران لازمه به یاد داشته باشن و اقدامات مقتضی رو واسه کم رنگ تر کردن اثر این کد بکنن. گاه خودآگاهی نسبت به این تجربه ها و اثرات اون در این دوران به تنهایی می تونه اثر این کد رو کم کنه.

  1. اهمیت حرف مردم و آبروداری:

یکی دیگه از مسائل پراهمیت، مهم دونستن «حرف مردم» است؛ یعنی بسیاری حاضر به انجام هر کاری هستن تا از حرف و قضاوت ناجور مردم خلاصی پیدا کنن. این عامل خود زمینه ساز مشکلاتی می شه. در این مواقع لازمه همسران نسبت به اثر این کد آگاهی داشته باشن و در دام زیاده روی و کوتاهی نیفتند.

از طرف دیگه، انگار خدایی به نام «آبرو» هست که مردم اون رو می‏پرستند! عرف و قانون خانوادگی، میزانی واسه امتحان اینه که آبروداری شده یا نه؛ یعنی اگه عرفیات و هنجارهای یه خونواده بوسیله دیگری اجرا نشه، آبروی خونواده اول به جا آورده نشده.

در این مورد هم تنها پیشنهاد به همسران و خونواده ها اینه که همیشه به همدیگه یادآور شیم که در زندگی اجتماعی، همهٔ افراد با نقاب هاشون زندگی می کنن.

هرچقدر این نقاب ها قوی تر باشه، ما از خود واقعی مون دورتر می شیم؛ به این معنا که هر چی بیشتر تلاش کنیم به فکر حرف مردم و آبروداری باشیم، باعث می شیم ناخواسته در دام جدایی از خود واقعی مون بیفتیم. هر چی فاصلهٔ خود واقعی ما و خودی که به بقیه نمایش می بدیم بیشتر باشه، احتمال بروز آسیب های روانی واسه ما بیشتر می شه.

پس بهتره حد میونه روی رو رعایت کنیم و اینقدر خودآزاری نکنیم. بهتره این جملات «مردم چه می می گن و مردم چه فکر می کنن» رو تا حدی از دایره المعارف مراوداتمان حذف کنیم تا به خود واقعی مون نزدیک تر شیم و سلامتی روحمون رو افزایش بدیم.

  1. رودربایستی:

یکی دیگه از عواملی که باعث ایجاد تلخ کامی دوران عقد می‏شه «رودربایستی» است. به این معنا که همسران در وقتی که نیاز به صحبت کردن و اقدام روشن و رک دارن، به دلایل متفاوتی مانند «رو نشدن»، «ترس از بد اومدن» یا «توجه کاری» حرف های دل خود رو به روشنی و روشنی بیان نمی کنن و یا اقدام مقتضی با شرایط رو انجام نمی‏بدن.

لازمه در این مواقع همسران و خونواده ها قبل از ورود به این میدون، مهارت های حل مسئله، گفت وگوی عاقلانه و بر مبنای «منِ بالغ»، مهارتِ نه گفتن و دیگه مهارت های زندگی سالم و خوشحال رو تمرین کرده باشن. واسه تقویت این مهارت ها می تونید از کتاب ها و جلسات برگزارشده در این مورد بهره مند شید.

  1. نقش فعال خانوم‏ ها:

یافته های بعضی تحقیق ها در غرب نشون داده که زنان به نسبت مردان بیشتر مسئول موندگاری و رشد مراسم در خونواده ‏ها هستن و به همین واسطه به نظر می رسد مثل این مراسم نقش بیشتری در زندگی اون ها بر جای می‏ گذارد.

در تحقیق نگارنده هم، شرکت‏ کنندگان بیشتر به نقش مادرها و خواهرهایشان در پیگیری رسوم اشاره داشتن؛ اما نقش پدرها بیشتر در اعمال محدودیت و ممنوع بودن مخصوصا در رابطه با رفت وآمد همسران و هم اینکه در هزینه کردن های ریالی بیشتر نمایان می‏ شد.

زنونه شدن بیشتر از اندازهٔ اجرای آداب ورسوم، ریزبینی کنجکاوانهٔ زنونه، به همراه آبروداری و دیگه خلقیات زنونه، باعث سخت و سنگین شدن روزبه روز رسوم شده. از اونجا که بانوان می کوشند اطلاعات خود در مورد رسوم رو از راه مشورت‏ ها زیاد کنن، همین باعث بروز بعضی مقایسه‏ ها، چشم و هم چشمی ها و دیگه آفات می‏شه.

لازمه زنان در برگزاری مراسم، یکم پای خود رو از روی پدال گاز تنوع طلبی و تجمل ورداشته و به این دوران به عنوان بخشی از زندگی همسران جوون نگاه کنن، نه کارزاری واسه قدرت نمایی و جولان دادن منیت ها و خواسته های دنیایی که تنها رضایت آنی اون ها رو به دنبال داره. از طرف دیگه به نظر می رسد ورود آقایون و هدایت امور بوسیله اون ها هم باعث متعادل تر شدن این فضا شه.

  1. انتظارات نگفته:

در دوران آشنایی و خواستگاری، همسران در مورد انتظارات خود دربارهٔ زندگی آینده گفت وگوهایی دارن. درحالی که شروع زندگی مشترک، میدونی از مشارکت کل خانواده س و اتفاقاً کنترل همسران بر اتفاقات این برهه از زمان بسیار سخته.

به نظر می‏ رسد با در نظر گرفتن اینکه این انتظارات نگفته بیشتر از ناحیه خونواده‏‏‏ ها در دوران عقد بر همسران تحمیل می‏ شه؛ در جلسات خواستگاری، همسران یا خونواده‏ هاشون بیان روشن و روشنی از انتظارات خود در مورد چگونگیٔ اجرای رسوم ندارن.

بیان خواسته و صحبت‏ با لایه‏ ای از ابهام، به نحوی که شنونده واسه درک گفتار باید منطق و دلیل آوردن ذهنی خود رو استفاده کنه، بر اندازه سوء تفاهمات بین خونواده ها می افزاید.

به گفتهٔ روانشناسی به نام «برن»، یه جور بازی در محاورات شکل می‏ گیرد که سطح ظاهری یا اجتماعی پیام با سطح غیرآشکار و روان‏ شناختی اون فرق داره و این خود زمینه ساز مشکلاتی هستش.

واسه نمونه، از یه سو در دوران خواستگاری و اوایل عقد، ساده زیستی از طرف خونواده‏‏ ها شعار داده می‏ شه و تجمل بیریخت و مورد نکوهشه و از طرف دیگه، بدون بیان خواسته‏ هاشون به صورت روشن توقع اجرای رسوم برابر با عرف هست و این اختلافی آشکاره که حل اون توان خیلی از همسران طلب می‏ کنه.

ازدواج سالم چیجوریه؟

مهارتای ازدواج موفق چیه؟

ازدواج زناشویی سپیده دانایی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *