مشکلات روابط فامیلی

اگه از روابط قوم و خویشی راضی نیستیم و یا از جایگاه خودمون در اقوام رضایت نداریم باید بررسی کنیم نقش ما در ایجاد این تیرگی چیه.

وقتی نمی تونیم نقش خودمون رو در مشکلات ایجاد شده بفهمیم هیچ اصلاحی صورت نخواد قبول کرد. بعضی وقتا خواسته یا ناخواسته کارایی می کنیم که آفت روابط فامیلی می شه و لذت روابط رو نابود می کنه.

مشکلات روابط فامیلی:

پرتوقعی: اگه توقع دارین مادر سن و سال دار شما هر روز بچه هاتون رو نگهداری کنه، اگه توقع دارین پدرتون همیشه به فکر وضعیت مادی زندگی شما باشه، … خودتون مانع داشتن روابط سالم و مثبت با اونا هستین.

شما بقیه رو مجبور می کنین یا با جواب به انتظارات نابجایتان شما رو قبول کنن یا قطع محبت و رابطه کنن. حالت سومی باقی نمی ذارین. چه بسا در زندگی همیشه ناراضی باشین و همیشه احساس کنین بقیه نسبت به شما بی مهر و محبت ان. تلاش کنین بفهمین پرتوقعی یه جور سوء به کار گیری محبت دیگرونه.

بد کلامی: اگه نیش زبون داشته باشین مشکل می تونین روابط خوبی با اقوام داشته باشین. نیش زبون خود یه مشکل روانیه که باید با کمک روانکاو اونو حل کرد.

هر چند قصد شما از حرفه هایی که می زنید خیر باشه، بازم مجاز به به کار گیری هر کلمه و لحنی نیستین. اصلا کسی که خیرخواه دیگرونه طوری حرف نمی زنه که منتهی به کدورت و لجبازی شه مگه در مواردی خاص که قصد تلنگر زدن در کاره.

با کمی دقت و تامل میشه از بدکلامی دوری کرد و خیلی وقتها با تمرین سکوت از ایجاد مشکلات دوری کرد. هر انتقادی که به نظر می رسه نباید فورا مطرح شه بعضی وقتا لازمه زمان بدیم تا افراد خودشون متوجه مشکلات شن. انتقادی که امیدی به پذیرش و برخورد درست با اون نیس مطرح شدنش چه سودی داره. خیلی از روابط فامیلی به دلیل انتقادهای نابجا و بی خردانه ضعیف شدن.

کینهای مخفی: عامل تیرگی خیلی از روابط کینه ها و عقده هاییه که از هم مخفی کردیم. در بیشتر موارد اگه این کینه ها رو ریشه یابی کنیم به حسادت و پستی داخلی خودمون اطلاع کامل پیدا می کنیم.

اگه ما از درون از چیزی رنج نمی بردیم و از کودکی احساسات دردناکی نسبت به ادراکمان از خودمون نداشتیم از حرف و عمل بقیه هر چند توهین آمیز باشه انقدر رنجیده نمی شدیم که دچار کینه ورزی شیم. پس باید واسه حل این مشکلات به تقویت اعتماد به نفس و خود فکر مثبت رسید تا از هر حرف و سخنی گرفتار ناراحتی و کینه ورزی نشد.
رسم و رسومات تکلف آور: یکی از بدترین آفات روابط فامیلی باب شدن رسمای سختیه که ما رو گرفتار تکلفات و مشقات زیادی می کنه تا جایی که ترجیح می دیم اصلا رابطه ای و رفت و اومدی در کار نباشه و الا هممون با ولع همیشه به دنبال جایی هستیم که از معیت در کنار دور و بریا لذت ببریم.

صفایی بکنیم و غذایی بخوریم و دور هم خوش باشیم. بهونه کردن گرفتاریا و مشغله های روزمره وقتی معنا داره که خودمون رو مجبور می بینیم واسه یه دوستی شب نشینی کلی وقت و انرژی و پول هزینه کنیم. واسه اینجور معاشرتهایی واقعا گرفتاریم و وقت نداریم.

کم کاری و بی مهری: بعضی شخصیتها عادت کردن همیشه محبت ببینن وظیفه خودشون نمی دونن که به بقیه محبت کنن. محبت کردن کار سختی نیس. با روی باز از مهمون استقبال کردن و خشنود نگه داشتن مهمون در طول مهمانی و پذیرایی با صداقت با چیزی که در اختیاره محبت کردن حساب می شه.

کسائی که در مهمانی خوشحال و شنگولند ولی در میزبانی خیلی فعال نیستن، نمی تونن روابط خوبی با اقوام داشته باشن. مهمون دوستی و سخاوت بخش اصلی و مهم در فامیل داریه. دست و دل باز پیش همه محبوبه حتی اینکه از این سخاوت بهره ای نبرده باشه. این خاصیت الهی سخاوته نه تاثیر پول! و خسیس همیشه گوشه گیر و منفوره حتی پیش کسی که خساستش ضرری به اون نزده س.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *