فایل – مطالعه ارتباط بین عدم تقارن اطلاعاتی، کیفیت افشا و کیفیت گزارشگری مالی …

مدرس و حصارزاده (۱۳۸۷)،در پژوهش خود به بررسی رابطه کیفیت گزارشگری مالی و کارایی سرمایهگذاری پرداختند. آنها نشان دادند که علاوه بر اینکه سطح کیفیت گزارشگری مالی با سطح کارایی سرمایهگذاری رابطه معنادار و مثبتی دارد، کیفیت گزارشگری مالی موجب بهبود کارایی سرمایهگذاری میشود. نتایج پژوهش فوق حاکی از آن است که کیفیت گزارشگری مالی از طریق بیش (کم) سرمایهگذاری میتواند موجب ارتقای کارایی سرمایهگذاری گردد.
نیکبخت و عظیمی (۱۳۹۱)، در پژوهشی به بررسی تأثیر محافظهکاری مشروط بر قابلیت اتکای اطلاعات و به موقع بودن افشا پرداختند. نتایج برگرفته از این پژوهش حاکی از آن است که اعمال محافظهکاری مشروط، قابلیت اتکا اطلاعات افشا شده توسط شرکتها را کاهش میدهد و موجب افزایش نوسان در پیشبینیها و تفاوت آن با مقادیر واقعی میگردد.
در ادامه نمونهی پژوهشهای داخلی و خارجی فوق که مرتبط با این پژوهش است در قالب جدول و به ترتیب سال آورده شده است.
جدول (۲-۱) خلاصه و جمع بندی پژوهشهای انجام شده

نام پژوهشگر عنوان پژوهش نتایج پژوهش
والکر (۱۹۹۵) بررسی رابطه کیفیت افشا و میزان اختلاف قیمت پیشنهادی خرید و فروش سهام نشان داد بین کیفیت افشا و میزان اختلاف قیمت پیشنهادی خرید و فروش سهام رابطهی معکوس وجود دارد. در نتیجه انتظار میرود با افزایش سطح افشای اطلاعات با به کارگیری اصول مناسب راهبری شرکت، اختلاف قیمت پیشنهادی (نمایندهی عدم تقارن اطلاعاتی) کاهش یابد.
بوتوسان (۱۹۹۷) بررسی رابطهی بین سطح افشا و هزینه سرمایه او به این نتیحه رسید که شرکتهایی که از تحلیلگران مالی تبعیت نمیکنند، هزینهی سرمایهی پایینتری را با افزایش در افشا تجربه کردند. او در این پژوهش بتای بازار و اندازهی شرکت را نیز به عنوان متغیرهای کنترلی در نظر گرفت و به این نتیجه رسید که وجود رابطهی منفی بین سطح افشا و هزینه سرمایه با وجود بتای بازار، افزایش و با در نظر گرفتن اندازهی شرکت، کاهش پیدا میکند.
آلفرد (۲۰۰۳) پی برد که اینترنت باعث کاهش هزینههای افشا میشود و کاهش هزینههای افشا منجر به افزایش میزان اطلاعات در دسترس استفادهکنندگان میگردد. همچنین تقاضا برای استانداردسازی گزارشگری مالی با استفاده از زبان گزارشگری تجاری توسعهپذیر افزایش یافته است.
وردی (۲۰۰۶) بررسی رابطه کیفیت گزارشگری مالی و کارایی سرمایهگذاری دریافت که کیفیت گزارشگری مالی بالاتر با بیش سرمایهگذاری و کم سرمایهگذاری رابطه منفی دارد. و نیز رابطه بین کیفیت گزارشگری و بیش سرمایهگذاری در شرکتهایی که دارای ماندههای وجه نقد عمده هستند، قویتر است.
بیدل و هیلاری (۲۰۰۶) بررسی ارتباط کیفیت حسابداری و سرمایهگذاری در سطح شرکتها یافتند که کیفیت بالاتر در اطلاعات حسابداری، کارایی سرمایهگذاری را با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی بین مدیران و تأمینکنندگان خارجی سرمایه، تقویت مینماید.
دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir
این مطلب را هم بخوانید :  متن کامل - بررسی رابطه بین نسبت‌های مالی و میزان موفقیت در آینده در شرکت‌های ...