دانلود پایان نامه حقوق درباره أبی‏طالب،

.
در این میان به نظر می‏رسد که ابن ابى الحدید، بیش از دیگران به این موضوع پرداخته و احادیث و قضایاى بسیار جالبى را نقل نموده، که براى افراد حقجو سودمند است بیش از سه‏هزار شعر از ابوطالب، در مدح رسول خدا نقل شده است .
علمای شیعه و سنی برای اثبات اسلام ایشان و بیان صحیح تاریخ ، کتابهائی را به رشته تحریر در آورده‏اند که برخی از آنها به شرح زیر است :
1 – ایمان ابوطالب ، احمدبن قاسم از روات شیعی،
2 – ایمان ابوطالب ، ابی علی کوفی از مشایخ اجازه، متوفی 346قمری،
3 – ایمان ابوطالب ، سیدبن طاوس از علمای بزرگ شیعه، متوفی 664قمری.
4 – “اسنی المطالب فی ایمان ابی طالب” از علامه احمد دحلان مفتی شافعیه (عالم سنی مذهب)،
5 – “اثبات اسلام ابی طالب” از محمد معین حنفی (عالم سنی مذهب )،

6 – “ایمان ابی طالب” از شیخ مفید، متوفی 413 قمری ،
7 – “ابوطالب مومن قریش” از استاد شیخ عبدالله قطیفی.
8 – فضل أبی‏طالب و عبدالمطلب و أب النبى عبدالله ابن النبی، سعد بن عبدالله اشعرى قمی متوفّى (299، 301 ه‍)،.
9 – ایمان أبی‏طالب، ابوعلى کوفى احمد بن محمّد عماره متوفى (346 ه‍)،.
11 . ایمان أبی‏طالب، ابونعیم على بن حمزه بصرى تمیمی لغوى، متوفى (375 ه‍)،.
12 . منى الطالب فى ایمان أبی‏طالب، ابو سعید محمّد بن احمد بن حسین خزاعى نیشابورى.
13 . البیان عن خیره الرحمن فى إیمان أبی‏طالب و آباء النبی، ابوالحسن على بن بلال بن ابى معاویه
مهلّبى ازدى.
14 . إیمان أبی‏طالب، احمد بن قاسم.
15 . إیمان أبی‏طالب، ابوالحسین احمد بن محمّد بن احمد بن طرفان کندى جرجانى، متوفى (450 ه‍).
16 . الحجه على الذاهب إلى تکفیر أبی‏طالب، ابوعلى شمس الدین سید فخار بن معد موسوى، متوفى (630 ه‍)، که اخیراً چاپ شده است.
17 – إیمان أبی‏طالب،ابوالفضائل احمد بن طاووس حسنى، متوفى (673 ه‍)، که آن را در بناء المقاله العلویه ذکر کرده است.
18 . منیه الطالب فى إیمان أبی‏طالب سید حسین طباطبایى یزدى حائرى، متوفى (1306 ه‍)، که به طبع رسیده است.
19 . بغیه الطالب فى إیمان أبی‏طالب، مفتى شریف سید محمّد عباس تسترى هندى، متوفى (1306 ه‍).
20. مقصد الطالب فى إیمان آباء النبى و عمّه أبی‏طالب ،شمس العلماء میرزا محمّد حسین گرگانى، که طبع شده است.
21 . القول الواجب فى إیمان أبی‏طالب، شیخ محمّد على بن میرزا جعفر على فصیح هندى،.
22 . إیمان أبی‏طالب و أحواله و أشعاره ،میرزا محسن فرزند علامه میرزا محمّد تبریزى،.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

23 – شیخ الأبطح او أبوطالب، سید محمّد على آل شرف الدین عاملى، که در بغداد طبع شده است.
24 – الشهاب الثاقب لرجم مکفّر أبی‏طالب ،شیخ میرزا نجم الدین فرزند میرزا محمّد طهرانى،.
25 – مواهب الواهب فى فضائل أبی‏طالب ،شیخ جعفر بن محمّد نقدى، ، که در نجف اشرف به طبع رسیده است.
26 – ایمان أبی‏طالب، ابومحمّد سهل بن احمد بن عبدالله دیباچى.
27 – أبوطالب مؤمن قریش ،عبدالله خنیزى حجازى، که اخیراً به طبع رسیده است، و وهابیان او را به جهت این کتاب زندانى نموده و حکم اعدام او را صادر کردند.
ابن ابى‏الحدید، مورخ و دانشمند معروف اهل سنت، در ضمن شرح فداکارى‏هاى حضرت ابوطالب، می ‏گوید: «یک نفر از علماى شیعه درباره ایمان ابوطالب کتابى نوشت و نزد من آورد که من تقریضى بر آن بنویسم ، من به جاى تقریض این اشعار را که شماره آنها به هفت بیت می ‏رسد، در پشت کتابش نوشتم، که مضمون بخشى از آنها چنین است:
« هرگاه ابوطالب و فرزندش على(ع) نبودند، هرگز اسلام قد راست نمی ‏کرد؛ پدر در مکه از آن حمایت کرد و فرزند در یثرب (مدینه)، جانش را نثار کرد.» او در راه حفظ پیامبر(ص) لحظه‏اى از پا ننشست و سه سال دربه‏درى و زندگى در کوه‏ها و درّه‏ها را بر ریاست و سیادت مکّه ترجیح داد.
او راضى بود تمام فرزندانش کشته شوند؛ ولى پیامبر(ص) زنده بماند.
 در هنگام مرگ به فرزندان خود گفت: من محمد را به شما توصیه می ‏کنم؛ زیرا او امین قریش و راستگوى عرب، و حائز تمام کمالات است؛ آئینى آورد که دل‏ها بدان ایمان آورد.
حجت‏الاسلام والمسمین محمدمهدی صباحی رییس “مؤسسه تحقیقاتی حضرت ابوطالب(ع)” در گفتگو با خبرنگار ابنا گفته است :
«تا جایی که ما رصد کرده‏ایم در 300 منبع از کتاب‏های تاریخی شیعه و سنی، از فدارکاری‏ها و ایثارگری‏های ابوطالب سخن گفته شده است؛ چه راجع به شعب ابوطالب؛ چه راجع به وفات ایشان و حضرت خدیجه که حضرت رسول الله(ص) آن سال را عام الحزن نامید؛ و چه در دعوتی که بنا به آیه‏ی “و انذر عشیرتک الاقربین” صورت گرفت و جناب ابوطالب با قاطعیت از پیامبر دفاع کرد و با تعابیری تند ابولهب را مورد عتاب قرار داد و ساکتش کرد».
29 – .مرحوم علامه امینی در کتاب گرانسنگ الغدیر در رابطه با پیشینه بحث ایمان ابوطالب چنین می‏فرماید:
«گروهی از برجستگان فرقۀ ما به گستردگی سخن رانده اند همچون شیخ مجلسی در بحارالانوار و استاد و پیشرو برجستۀ ما ابوالحسن شریف فتونی در نگارش کلان وارزنده اش ضیاء العالمین ( که نسخۀ آن نزد ماست ) که در این زمینه بهترین نگاشته هاست. همانگونه که آنچه سید برزنجی نگارش داده و سید احمد زینی دحلان آن را مختصر کرده بهترین کتابی است که در این باره به خامۀ بزرگان اهل سنت نوشته شده و کسان دیگری هم نگارش های جداگانه ای در این باره پرداخته اند همچون:
1- ابو القاسم سعدبن عبدالله اشعری قمی ( م 299 یا 301 ) که او راست کتاب فضل ابوطالب و عبدالمطلب و عبدالله پدر پیامبر.
2- ابوعلی کوفی احمد بن محمد بن عمار(م346 ) و چنانچه در فهرست شیخ و رجال نجاشی او راست کتاب ایمان ابی طالب.
3- ابو محمد سهل بن احمد بن عبدالله دیباجی که تلعکبری در سال 370 از وی حدیث شنیده و به گفتۀ نجاشی در فهرست خود او راست کتاب الایمان ابی طالب.
4- ابونعیم علی بن حمزۀ بصری تمیمی لغوی ( م 375 ) او راست. کتاب ایمان ابی طالب که نسخۀ آن نزد استاد ما میرزا محمد تهرانی در سامرا هست و حافظ ابن حجر در اصابه پاره ای از بخش های آن را در سرگذشت ابوطالب آورده و نگارندۀ آن را به رافضی گری متهم کرده است.
5- ابو سعید محمد بن احمد بن حسین خزاعی نیشابوری نیای مادری مفسر بزرگ شیخ ابوالفتوح خزاعی او راست کتاب منی الطالب فی ایمان ابی طالب که شیخ منتخب الدین به گفتۀ خودش در فهرست خویش آن کتاب را از نوادۀ وی شیخ ابوالفتوح و او از پدرش و اواز ابو سعید روایت کرده است.
6- ابوالحسن علی بن هلال بن ابی معاویه مهلبی ازدی او راست کتاب البیان عن خیره الرحمن دربارۀ ایمان ابوطالب و پدران پیامبر صلـّی اللهُ عَلـَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلـَّم که آن را شیخ در فهرست خود و نجاشی به وی نسبت داده اند.
7- احمد بن قاسم او راست کتاب ایمان ابی طالب که نجاشی بنابر آنچه در فهرست خود می نویسد: نسخه ای از آن را که به خط حسین بن عبدالله غضایری بوده ، دیده است.
8- ابوالحسین احمد بن محمد بن احمد بن طرخان کندی جرجانی ( م450 ) که نجاشی در فهرست خود کتاب او را به نام ایمان ابی طالب یاد کرده است.
9- شیخ ابو عبدالله مفید محمد بن محمد بن نعمان (م 413 ) نیز بنابر آنچه در فهرست نجاشی آمده کتابی در اثبات ایمان ابی طالب دارد.
10- ابو علی شمس الدین سید فخار بن معد موسوی (م630 ) او راست کتاب الحجه علی الذاهب إلی تکفیر ابی طالب که علامۀ سید محمد صادق بحر العلوم با این گفته ها تقریظی بر آن سروده:
– ای فخار ترا مژده باد به پاداش هایی که آفریدگار در روز رستخیز به تو خواهد بخشید.
– با دلیل روشن و با نگارش درخشان خود الحجه بزرگ مکه و پدر شیر خدا را هم از تهمت بت پرستی پاک نمودی.
– و هم از نسبت مردود کفر که داعیان شر به او بسته اند.
– و چگونه سخنانشان راست باشد با آنکه اسلام به یاری او بر پای ایستاد و با برتری های او سرافرازی یافت.
– سوگند به دوستی ابوالحسن علی که اگر او نبود کیش ما درخشندگی نمی یافت.
– پس، از سوی خداوند بر او خشنودی باد و بر دشمنانش آتشی برافروخته.
11- ابولفضائل احمد بن طالوس حسنی ( م673 ) . او راست کتاب ایمان ابی طالب که در کتاب دیگر خود بناء المقاله العلویه لنقض الرساله العثمانیه آن را یاد کرده که آن نیز کتابی است در امامت که در رد رسالۀ ابو عثمان جاحظ پرداخته است.
12- سید حسین طباطبایی یزدی حائری معروف به واعظ (م1307) او راست: کتاب منیه الطالب فی ایمان ابی طالب که فارسی است و چاپ شده است
13- مفتی شریف سید محمد عباس تستری هندی ( م 1306) او راست، کتاب بغیه الطالب فی ایمان ابی طالب و او یکی از غدیریه سرایان هم است که ان شاء الله تعالی زندگی نامه اش را ضمن شعرای سدۀ چهاردهم می آوریم.
14- شمس العلماء میرزا محمد حسین گرگانی او راست کتاب مقصد الطالب فی ایمان آباء النبی و عمه ابی طالب که فارسی است و در سال 1311 در بمبئی چاپ شد.
15-شیخ محمد علی بن میرزا جعفر علی فصیح هندی مقیم مکۀ معظمه او راست کتاب القول الواجب فی ایمان ابی طالب.
16- شیخ ما حاج میرزا محسن بن میرزا محمد تبریزی.
17- سید محمد علی آل شریف الدین عاملی او راست کتاب شیخ الابطح یا ابوطالب که به سال 1349 در 96 صفحه در بغداد چاپ شد که هر چه سخن بایسته بوده در آن گرداورده و ناگفته ای بر جای ننهاده.
18- شیخ میرزا نجم الدین پسر استاد ما میرزا محمد تهرانی او راست کتاب الشهاب الثاقب لرجم مکفر ابی طالب.
19- شیخ جعفر بن حاج محمد نقدی، او راست کتاب مواهب الواهب فی فضائل ابی طالب که به سال 1341 در 154 ص در نجف اشرف چاپ شده و در آن سوده های بسیار و نکته های نغز و کم مانند توان یافت».
لازم به ذکر است که اخیرا فیلم هائی پیرامون حضرت ابوطالب ساخته شده است که عبارت است از
و همچنین سایت های اینترنتی که در مورد ابوطالب بحث های فراوان و مبسوطی را مطرح کرده اند که برخی از آنها عبارتند از :
http://www.hawzah.net/fa/news/newsview/
http://zeinabsara.blogfa.com/post-
http://www.hawzah.net/fa/article/articleview/
http://www.abootalib.org/?pg=view&id
http://www.eteghadat.com/forum/topic-t3232.html
http://www.sibtayn.com/fa/index.php?option=com_content&view=category&id
7 – واژگان
از آنجائی که بحث پیرامون ایمان ابوطالب است لازم است که واژه ایمان و اسلام تبیین شود تا دقیقا موضوع مورد اختلاف مشخص شود بر همین اساس مطالب زیر مطرح می شود :
8 – ایمان
هر جا سخن از عمل صالح در میان است، ایمان نیز در کنارش طرح می ‏شود و در واقع عمل صالح،
آیینه ایمان و باورهاى درونى انسان می ‏باشد «و من یأته مؤمناً قد عمل الصالحات» کسى که از‏دریچه ایمان به حریم خدا وارد می ‏شود، به تحقیق آن کس عمل صالح و شایسته انجام می ‏دهد.
ایمان در لغت ، ضدکفر و به معناى تصدیق، نقطه مقابل تکذیب است اما در اصطلاح ، مطابق با سخن امام صادق(ع) «ایمان، اقرار نمودن به زبان، اعتقاد قلبى وعمل نمودن با اعضا و جوارح است».
 ایمان، طرح درونى است و اعمال مؤمن، بر مبناى این طرح بنا می ‏شود و شکل شایسته و مطلوب به خود می گیرد.
 قرآن می فرماید :
«کل یعمل على شاکلته» پس، از دیدگاه قرآن، چهره واقعى اشخاص را در سیماى اعمال و آیینه ایمان آنها باید جستجو کرد و بر این اساس درباره آنها به داورى نشست.
بنابراین شخص مؤمن باید این سه رکن اساسی ایمان را داشته باشد و اگر هر یک از این سه رکن نباشد، یا ایمان نیست و یا ناقص خواهد بود.

از میان این سه رکن ، دو رکن آن (اقرار به زبان و عمل با جوارح و اعضا) به ظاهر و یکی از آنها (اعتقاد قلبی ) به دل و باطن مربوط است، و اگرچه پی بردن به دو رکن اول (اقرار به زبان و عمل باجوارح) ممکن است، ولی پنهان ساختن آن نیز از نگاه و منظر دیگران غالباً کار دشواری نیست ، اما پی بردن به رکن سوم ایمان (اعتقاد قلبی ) در حالت عادی و برای افراد معمولی نه تنها کاری دشوار، بلکه غیر ممکن است، از این رو بسیار گفته می شود که افرادی غیرمعتقد خود را معتقد جلوه می دهند.
به عبارت دیگر می توان گفت :
مؤمن را از آن جهت مؤمن گویند که خدا و رسول را تصدیق می‌کند و در عرف متکلمان، ایمان اعتقاد به قلب و تصدیق

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *